مبحث‌های سطح B1
  1. Präteritum در آلمانی: فعل‌های باقاعده و بی‌قاعده
  2. گذشته‌ی پیشین در آلمانی: Plusquamperfekt
  3. جای فعل در Nebensatz
  4. تفاوت wenn و als: زمان، تکرار و شرط
  5. جمله‌های زمانی با während، bevor و پیوندهای دیگر
  6. بیان دلیل با weil، da و جایگزین‌ها
  7. بیان خلاف انتظار با obwohl، trotzdem و zwar ... aber
  8. بیان هدف با damit و um ... zu
  9. جمله‌های شرطی با wenn، falls و sonst
  10. بیان نتیجه با sodass، so … dass و deshalb
  11. Relativsätze و حالت ضمیر موصولی
  12. Infinitiv با zu در آلمانی
  13. پرسش‌های غیرمستقیم با ob و واژه‌های پرسشی
  14. مقایسه با genauso … wie، als و je … desto
  15. حروف ربط دوتایی: انتخاب، جمع و نفی
  16. جایگاه فعل پس از deswegen، trotzdem، außerdem و dann
  17. Vorgangspassiv در حال و Präteritum
  18. Passiv در Perfekt (گذشته‌ی نقلی) و با Modalverben
  19. توصیه، درخواست مؤدبانه و آرزو با Konjunktiv II
  20. Infinitiv بدون zu با lassen، sehen و hören
  21. Genitiv برای مالکیت و وابستگی
  22. حروف اضافه با Genitiv: علت، تضاد، زمان و جایگزینی
  23. صرف اسم‌های ضعیف در آلمانی
  24. صرف صفت بدون Artikel و جمع‌بندی
  25. صفت‌ها و وجه‌های وصفی در نقش اسم
  26. کاربرد Partizip I و Partizip II به‌عنوان صفت
  27. فعل‌های حرف‌اضافه‌دار و ضمیرهای قیدی
  28. صفت‌ها با حرف اضافه در آلمانی
  29. ضمیرهای نامعین در آلمانی
  30. کاربردهای مختلف ضمیر es
  31. ترتیب اجزای جمله در بخش میانی
  32. واژه‌های منفی‌ساز در آلمانی
  33. بیان شدت با sehr، ziemlich، zu، genug و ganz
  34. اسم‌سازی با پسوندهای -ung، -heit، -keit، -er و -in
  35. عددها: کسر، درصد، ترتیب و مقدار

صرف اسم‌های ضعیف در آلمانی

در n-Deklination، گروهی از اسم‌ها در بیشتر حالت‌ها پسوند -n یا -en می‌گیرند؛ بنابراین فقط تغییر Artikel کافی نیست. با شناخت این الگو می‌توانید اسم‌هایی مانند Junge، Mensch و Student را در مکالمه و نوشتار درست به کار ببرید.

چرا خود اسم هم تغییر می‌کند؟

تا اینجا دیده‌اید که Artikel، با نقش اسم در جمله تغییر می‌کند. اما در بعضی اسم‌ها، خود اسم هم تغییر می‌کند. به این الگو n-Deklination یعنی «صرف اسم با پسوند ن» می‌گوییم و اسم‌های پیرو آن را اسم‌های ضعیف می‌نامیم.

چهار حالت را برای مرور کنار هم بگذارید: Nominativ، Akkusativ، Dativ که پس از بعضی فعل‌ها و حرف‌های اضافه می‌آید، و Genitiv برای بیان مالکیت یا وابستگی.

مقایسه کنید: der Mann → den Mann، اما der Junge → den Jungen. در مثال دوم، هم Artikel و هم پایان اسم تغییر کرده است.

قاعده‌ی اصلی در مفرد و جمع

اسم ضعیف در مفرد فقط در Nominativ شکل پایه دارد. در سه حالت دیگر، -n یا -en می‌گیرد:

  • فاعلی: der Junge
  • مفعولی مستقیم: den Jungen
  • Dativ: dem Jungen
  • اضافی: des Jungen

در Genitiv، برخلاف بسیاری از اسم‌های مذکر، به اسم ضعیف -s اضافه نمی‌کنیم. برای نمونه، شکل درست des Studenten است.

در جمع، شکل این اسم‌ها معمولاً همان شکل پایان‌یافته به -n یا -en است. بنابراین die Jungen و den Jungen از نظر شکل اسم یکسان‌اند. در Dativ جمع، چون اسم از قبل به -n ختم می‌شود، نون دیگری اضافه نمی‌کنیم. برای تشخیص مفرد و جمع باید به Artikel و جمله نگاه کنید.

کدام اسم‌ها معمولاً این الگو را دارند؟

بیشتر اعضای این گروه مذکرند و اغلب به انسان یا حیوان اشاره می‌کنند. الگوهای زیر برای تشخیص اولیه مفیدند، اما جای یادگیری شکل هر اسم را نمی‌گیرند:

  • بسیاری از اسم‌های مذکر پایان‌یافته به -e: Junge به معنی «پسر»، Kollege به معنی «همکار» و Kunde به معنی «مشتری»؛ همچنین Löwe به معنی «شیر».
  • بسیاری از اسم‌های مربوط به اشخاص با پایان‌های -ant، -ent، -ist و -oge: مانند Praktikant، Student، Polizist و Biologe.
  • چند اسم پرکاربرد بدون نشانه‌ی ظاهری روشن: Mensch، Herr، Held و Prinz.

اسم‌های پایان‌یافته به -e معمولاً فقط -n می‌گیرند؛ در نمونه‌هایی مانند Student و Mensch پایان -en داریم. بااین‌حال، از روی حرف آخر به‌تنهایی تصمیم نگیرید: مثلاً der See به معنی «دریاچه» ضعیف نیست و Genitiv آن des Sees است.

شکل ویژه‌ی «آقا» و اسم‌های دارای پایان Genitiv متفاوت

اسم Herr به معنی «آقا» در حالت‌های غیر فاعلی مفرد به Herrn تبدیل می‌شود، ولی جمع آن Herren است. پس mit dem Herrn مفرد و mit den Herren جمع است. در خطاب همراه نام خانوادگی هم این تغییر دیده می‌شود: mit Herrn Berger یعنی «با آقای برگر».

گروهی نزدیک به اسم‌های ضعیف، صرف مختلط دارند: در Akkusativ و Dativ -n می‌گیرند، اما در Genitiv -ns. نمونه‌ی اصلی Name است: den Namen، dem Namen، des Namens.

اسم‌های Gedanke، Buchstabe، Glaube، Wille، Friede، Funke و Same نیز این الگو را دارند. شکل‌های Frieden و Funken در Nominativ هم رایج‌اند.

استثنای مهم: «قلب»

اسم Herz به معنی «قلب» خنثی است و دقیقاً مثل اسم‌های ضعیف مذکر رفتار نمی‌کند. در Nominativ و Akkusativ مفرد، شکل آن das Herz است؛ در Dativ معمولاً dem Herzen و در Genitiv des Herzens می‌آید. شکل dem Herz هم، به‌ویژه در کاربرد پزشکی، دیده می‌شود. جمع آن Herzen است.

روش کاربرد در جمله

اول حالت اسم را از روی فعل یا حرف اضافه مشخص کنید؛ بعد بررسی کنید که اسم ضعیف است یا نه. مثلاً helfen به معنی «کمک کردن» Dativ می‌خواهد، پس می‌گوییم dem Studenten helfen. همین تغییر بدون Artikel هم لازم است، مانند mit Herrn Berger یا Ich kenne keinen Studenten.

شکل مؤنث را جدا یاد بگیرید: die Kollegin در حالت‌های مختلف مفرد تغییر نمی‌کند و جمع آن Kolleginnen است. برای تثبیت اسم مذکر، سه شکل را کنار هم تمرین کنید: der Student – den Studenten – die Studenten.

جدول

شمار و حالت پسر انسان دانشجو همکار مرد آقا نام قلب
مفرد؛ فاعلی der Junge der Mensch der Student der Kollege der Herr der Name das Herz
مفرد؛ مفعولی مستقیم den Jungen den Menschen den Studenten den Kollegen den Herrn den Namen das Herz
مفرد؛ Dativ dem Jungen dem Menschen dem Studenten dem Kollegen dem Herrn dem Namen dem Herzen / dem Herz
مفرد؛ اضافی des Jungen des Menschen des Studenten des Kollegen des Herrn des Namens des Herzens
جمع؛ فاعلی die Jungen die Menschen die Studenten die Kollegen die Herren die Namen die Herzen
جمع؛ مفعولی مستقیم die Jungen die Menschen die Studenten die Kollegen die Herren die Namen die Herzen
جمع؛ Dativ den Jungen den Menschen den Studenten den Kollegen den Herren den Namen den Herzen
جمع؛ اضافی der Jungen der Menschen der Studenten der Kollegen der Herren der Namen der Herzen

مثال‌ها

Der Junge wartet heute vor der Schule auf seine Mutter.

پسر امروز جلوی مدرسه منتظر مادرش است.

در Nominativ مفرد، Junge بدون پسوند اضافی می‌آید.

Ich sehe den Jungen jeden Morgen an der Bushaltestelle.

من هر روز صبح پسر را در ایستگاه اتوبوس می‌بینم.

در Akkusativ، شکل Junge به Jungen تبدیل می‌شود.

Die Ärztin erklärt dem Patienten die Ergebnisse der Untersuchung.

پزشک نتایج معاینه را برای بیمار توضیح می‌دهد.

گیرنده‌ی توضیح در Dativ است: dem Patienten.

Heute bespreche ich den neuen Arbeitsplan mit meinem Kollegen.

امروز برنامه‌ی کاری جدید را با همکارم بررسی می‌کنم.

بعد از mit Dativ می‌آید؛ پسوند اسم پس از meinem هم لازم است.

Die Unterlagen des Studenten liegen noch auf meinem Schreibtisch.

مدارک دانشجو هنوز روی میز تحریر من است.

Genitiv اسم ضعیف des Studenten است، بدون پایان -s.

Die Mitarbeiterin spricht mit Herrn Berger über seinen Antrag.

کارمند با آقای برگر درباره‌ی درخواست او صحبت می‌کند.

در Dativ مفرد، حتی پیش از نام خانوادگی، Herrn می‌آید.

Wegen des falschen Namens konnte die Mitarbeiterin meine Akte nicht finden.

به‌دلیل نام اشتباه، کارمند نتوانست پرونده‌ی مرا پیدا کند.

اسم Name در Genitiv پایان -ns می‌گیرد.

Der Arzt untersucht das Herz und erklärt mir seine Funktion.

پزشک قلب را معاینه می‌کند و عملکرد آن را برایم توضیح می‌دهد.

مفعولی مستقیم مفرد این اسم استثنایی das Herz است، نه das Herzen.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه: Ich sehe den Junge. — درست: Ich sehe den Jungen. — تغییر Artikel کافی نیست؛ اسم ضعیف در Akkusativ هم پسوند می‌گیرد.
  • اشتباه: Ich spreche mit meinem Kollege. — درست: Ich spreche mit meinem Kollegen. — بعد از حرف اضافه‌ای که Dativ می‌گیرد، پایان اسم را حتی همراه Artikel ملکی حفظ کنید.
  • اشتباه: Das ist die Tasche des Students. — درست: Das ist die Tasche des Studenten. — اسم ضعیف در Genitiv پایان معمول اسم‌های مذکر را نمی‌گیرد.
  • اشتباه: Ich spreche mit dem Herren. — درست: Ich spreche mit dem Herrn. — با Artikel مفرد، شکل درست «آقا» در Dativ Herrn است؛ Herren شکل جمع است.
  • اشتباه: Die Schreibweise des Namen ist falsch. — درست: Die Schreibweise des Namens ist falsch. — اسم Name صرف مختلط دارد و در Genitiv مفرد -ns می‌گیرد.

مبحث‌های مرتبط