مبحث‌های سطح A2
  1. ساخت Partizip II در آلمانی
  2. گذشته‌ی Perfekt با haben و sein
  3. Präteritum sein، haben و Modalverben
  4. صحبت درباره‌ی آینده با Präsens و Futur I
  5. Dativ: Artikel و ضمیرهای شخصی
  6. فعل‌های Dativ در آلمانی
  7. ترتیب دو مفعول Dativ و Akkusativ
  8. ضمیرهای شخصی در Akkusativ و Dativ
  9. حروف اضافه با Akkusativ
  10. حروف اضافه با Dativ: از mit تا gegenüber
  11. حروف اضافه‌ی دوحالتی: مکان و جهت
  12. بیان مکان، مقصد و مبدأ در آلمانی
  13. حرف‌های اضافه‌ی زمان: از گذشته تا آینده
  14. Nebensätze با weil و dass
  15. وصل‌کردن جمله‌ها: دلیل، نتیجه و اصلاح
  16. Modalverben: توصیه، اجازه و درخواست مؤدبانه
  17. درخواست‌ها و خواسته‌های مؤدبانه در آلمانی
  18. فعل‌ها و ضمیرهای بازتابی در آلمانی
  19. صرف صفت پس از bestimmter Artikel
  20. صرف صفت پس از unbestimmter Artikel، kein و Possessivartikel
  21. صفت تفضیلی و عالی در آلمانی
  22. Possessivartikel در Akkusativ و Dativ
  23. واژه‌های اشاره در آلمانی
  24. بیان مقدار: زیاد، کم، همه و چند
  25. پرسیدن درباره‌ی انتخاب، نوع، شخص و چیزها
  26. جایگاه nicht در جمله
  27. ترتیب زمان، علت، شیوه و مکان در جمله
  28. فعل‌های دارای حرف اضافه در آلمانی
  29. اسم‌های مرکب و Artikel آن‌ها

Dativ: Artikel و ضمیرهای شخصی

Dativ یعنی حالت دستوری‌ای که بعضی فعل‌ها و حرف‌های اضافه به آن نیاز دارند. در این درس یاد می‌گیرید Artikel و ضمیر شخصی را در این حالت تغییر دهید و به تغییر اسم‌های جمع هم توجه کنید.

Dativ چه کاربردی دارد؟

در آلمانی، نقش یک اسم یا ضمیر در جمله روی شکل آن اثر می‌گذارد. Dativ؛ در جمله‌های ساده، اغلب دریافت‌کننده‌ی چیزی یا کسی را نشان می‌دهد که کاری برای او انجام می‌شود. اما Dativ را نباید همیشه با «به» ترجمه کرد.

  • Ich gebe dem Kind einen Apfel. یعنی «من به کودک یک سیب می‌دهم.»

در این جمله، کودک دریافت‌کننده است. برای پرسیدن درباره‌ی شخص در Dativ از wem? به معنی «به چه کسی؟» استفاده می‌کنیم. بااین‌حال، انتخاب Dativ به ساخت آلمانی بستگی دارد، نه فقط به معنی فارسی.

Artikel چگونه تغییر می‌کند؟

Artikel؛ واژه‌ای مانند der یا ein که پیش از اسم می‌آید. در Dativ، bestimmter Artikel (آرتیکل معین) برای مذکر و خنثی dem، برای مؤنث der و برای جمع den است. جنس خود اسم تغییر نمی‌کند.

unbestimmter Artikel (آرتیکل نامعین) برای مذکر و خنثی einem و برای مؤنث einer می‌شود. unbestimmter Artikel صورت جمع ندارد؛ بنابراین در جمع ممکن است اسم بدون Artikel بیاید.

  • Ich fahre mit einer Kollegin zur Arbeit. یعنی «من با یک همکار (زن) به محل کار می‌روم.»

اسم و جنس آن را با هم یاد بگیرید. برای انتخاب شکل درست، ابتدا باید بدانید اسم مذکر، مؤنث، خنثی یا جمع است.

منفی‌ساز و Possessivartikel (واژه‌ی ملکی) در Dativ

واژه‌ی منفی‌ساز kein هم تغییر می‌کند: برای مذکر و خنثی keinem، برای مؤنث keiner و برای جمع keinen.

Possessivartikel یعنی واژه‌ی ملکی پیش از اسم، مانند «مال من» یا «مال تو». پایه‌های آن عبارت‌اند از: mein، dein، sein، ihr، unser، euer، ihr و شکل محترمانه‌ی Ihr.

پایان این واژه‌ها برای مذکر و خنثی -em، برای مؤنث -er و برای جمع -en است؛ مثلاً meinem Vater یعنی «به پدرم». در صورت‌های رایجِ euer، شکل‌ها eurem، eurer و euren هستند. جنس و تعداد اسمِ بعدی پایان را تعیین می‌کند، نه جنس صاحب آن.

ضمیرهای شخصی در Dativ

Personalpronomen یعنی ضمیر شخصی؛ واژه‌ای که جای شخص یا اسم می‌نشیند. به‌جای تکرار dem Mann می‌توان از ihm و به‌جای der Frau از ihr استفاده کرد.

همه‌ی صورت‌ها در جدول آمده‌اند. دقت کنید که sie برای «او»ی مؤنث به ihr، ولی برای «آن‌ها» به ihnen تبدیل می‌شود. ضمیر محترمانه‌ی Sie در Dativ Ihnen است و همیشه با حرف بزرگ نوشته می‌شود.

تغییر خود اسم در Dativ

در مفرد، خود اسم معمولاً ثابت می‌ماند و Artikel تغییر می‌کند. بعضی اسم‌های مذکر استثنا هستند؛ مثلاً der Junge در Dativ dem Jungen می‌شود.

در جمع، معمولاً به اسم -n اضافه می‌شود: Kinder → Kindern. اگر شکل جمع از قبل به -n ختم شود یا پایان جمع آن -s باشد، چیزی اضافه نمی‌کنیم: Frauen → Frauen و Autos → Autos.

Dativ را کجا تشخیص بدهیم؟

بعضی فعل‌ها مانند helfen به معنی «کمک کردن» و danken به معنی «تشکر کردن»، شخص را در Dativ می‌گیرند. حرف‌های اضافه‌ی mit، nach، bei، aus، von، zu، seit و gegenüber نیز با Dativ می‌آیند.

هنگام ساخت جمله، اول فعل یا حرف اضافه را بررسی کنید، سپس صورت مناسب Artikel یا ضمیر را انتخاب کنید. اگر اسم جمع است، پایان خود اسم را هم کنترل کنید.

جدول

دسته پایه یا گروه صورت Dativ نکته یا نمونه
bestimmter Artikel مذکر: der dem dem Mann
bestimmter Artikel مؤنث: die der der Frau
bestimmter Artikel خنثی: das dem dem Kind
bestimmter Artikel جمع: die den den Kindern
unbestimmter Artikel مذکر: ein einem einem Mann
unbestimmter Artikel مؤنث: eine einer einer Frau
unbestimmter Artikel خنثی: ein einem einem Kind
unbestimmter Artikel جمع ندارد mit Kindern
منفی‌ساز مذکر / خنثی keinem keinem Mann / keinem Kind
منفی‌ساز مؤنث keiner keiner Frau
منفی‌ساز جمع keinen keinen Kindern
ملکی؛ به‌ترتیب مذکر، مؤنث، خنثی، جمع ich → mein meinem / meiner / meinem / meinen مال من
ملکی؛ به‌ترتیب مذکر، مؤنث، خنثی، جمع du → dein deinem / deiner / deinem / deinen مال تو
ملکی؛ به‌ترتیب مذکر، مؤنث، خنثی، جمع er / es → sein seinem / seiner / seinem / seinen مال او
ملکی؛ به‌ترتیب مذکر، مؤنث، خنثی، جمع sie → ihr ihrem / ihrer / ihrem / ihren مال او؛ مؤنث
ملکی؛ به‌ترتیب مذکر، مؤنث، خنثی، جمع wir → unser unserem / unserer / unserem / unseren مال ما
ملکی؛ به‌ترتیب مذکر، مؤنث، خنثی، جمع ihr → euer eurem / eurer / eurem / euren مال شما؛ دوستانه‌ی جمع
ملکی؛ به‌ترتیب مذکر، مؤنث، خنثی، جمع sie → ihr ihrem / ihrer / ihrem / ihren مال آن‌ها
ملکی؛ به‌ترتیب مذکر، مؤنث، خنثی، جمع Sie → Ihr Ihrem / Ihrer / Ihrem / Ihren مال شما؛ محترمانه
ضمیر شخصی ich mir من
ضمیر شخصی du dir تو
ضمیر شخصی er ihm او؛ مذکر
ضمیر شخصی sie ihr او؛ مؤنث
ضمیر شخصی es ihm آن؛ خنثی
ضمیر شخصی wir uns ما
ضمیر شخصی ihr euch شما؛ دوستانه‌ی جمع
ضمیر شخصی sie ihnen آن‌ها
ضمیر شخصی Sie Ihnen شما؛ محترمانه
اسم جمع Kinder Kindern معمولاً افزودن -n
اسم جمع با پایان موجود Frauen / Autos Frauen / Autos بدون افزودن پایان تازه
استثنای مفرد مذکر der Junge dem Jungen خود اسم هم تغییر می‌کند

مثال‌ها

Meine Schwester hilft mir beim Kochen.

خواهرم در آشپزی به من کمک می‌کند.

ضمیر ich پس از فعل helfen به mir تبدیل می‌شود.

Ich gebe dir meine neue Adresse.

من نشانی جدیدم را به تو می‌دهم.

دریافت‌کننده با ضمیر Dativ dir آمده است.

Der Arzt gibt ihm ein Rezept.

پزشک به او یک نسخه می‌دهد.

ضمیر ihm در اینجا جای یک شخص مذکر آمده است.

Die blaue Tasche gehört ihr nicht.

کیف آبی مال او نیست.

فعل gehören صاحب را در Dativ می‌گیرد؛ ihr اینجا یعنی «به او» برای مؤنث.

Die Lehrerin erklärt uns die Aufgabe.

معلم تمرین را برای ما توضیح می‌دهد.

ضمیر wir در Dativ به uns تبدیل شده است.

Ich bringe euch morgen die Bücher.

من فردا کتاب‌ها را برای شما می‌آورم.

ضمیر euch برای خطاب دوستانه به چند نفر است.

Die Kinder kommen, und ich helfe ihnen.

بچه‌ها می‌آیند و من به آن‌ها کمک می‌کنم.

ضمیر ihnen به اسم جمع die Kinder برمی‌گردد.

Kann ich Ihnen mit dem Koffer helfen?

می‌توانم برای جابه‌جایی چمدان به شما کمک کنم؟

هم Ihnen پس از helfen و هم dem Koffer پس از mit Dativ هستند.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه: Ich helfe dich. — درست: Ich helfe dir. — فعل helfen برای شخص به Dativ نیاز دارد.
  • اشتباه: Ich fahre mit die Frau. — درست: Ich fahre mit der Frau. — پس از mit، Artikel مؤنث در Dativ der است.
  • اشتباه: Ich spiele mit den Kinder. — درست: Ich spiele mit den Kindern. — در این جمع، علاوه بر Artikel، پایان اسم هم تغییر می‌کند.
  • اشتباه: Ich spreche mit meinem Mutter. — درست: Ich spreche mit meiner Mutter. — پایان واژه‌ی ملکی با اسم مؤنث Mutter هماهنگ می‌شود.
  • اشتباه: Die Kinder sind hier. Ich helfe ihr. — درست: Die Kinder sind hier. Ich helfe ihnen. — برای اشاره به بچه‌ها، ضمیر جمع ihnen لازم است.

مبحث‌های مرتبط