این وبسایت برای عملکرد درست به کوکی نیاز دارد.
توضیح بیشتر و عدم پذیرشگرامر سطح A2
- ساخت Partizip II در آلمانی Partizip II (شکل سوم فعل)؛ مانند gemacht و geschrieben. برای صحبت درباره‌ی گذشته به این شکل نیاز دارید. در این درس، روش ساخت آن و استثناهای مهم سطح A۲ را یاد می‌گیرید.
- گذشته‌ی Perfekt با haben و sein زمان Perfekt (گذشته‌ی نقلی) برای صحبت درباره‌ی گذشته، به‌ویژه در گفت‌وگوهای روزمره، بسیار پرکاربرد است. برای ساخت آن، شکل صرف‌شده‌ی haben یا sein را با Partizip II (شکل سوم فعل) ترکیب می‌کنیم.
- Präteritum sein، haben و Modalverben Präteritum (گذشته‌ی ساده)؛ با آن درباره‌ی وضعیت‌ها و اتفاق‌های گذشته صحبت می‌کنیم. شکل گذشته‌ی sein، haben و Modalverben (فعل‌های وجهی) در گفت‌وگوی روزمره هم بسیار کاربرد دارد.
- صحبت درباره‌ی آینده با Präsens و Futur I در آلمانی برای صحبت درباره‌ی آینده، اغلب از Präsens (زمان حال) همراه با نشانه‌ی زمانی استفاده می‌کنیم. ساخت Futur I نیز با فعل werden ساخته می‌شود و برای بیان برنامه، قول یا پیش‌بینی کاربرد دارد.
- Dativ: Artikel و ضمیرهای شخصی Dativ یعنی حالت دستوری‌ای که بعضی فعل‌ها و حرف‌های اضافه به آن نیاز دارند. در این درس یاد می‌گیرید Artikel و ضمیر شخصی را در این حالت تغییر دهید و به تغییر اسم‌های جمع هم توجه کنید.
- فعل‌های Dativ در آلمانی بعضی فعل‌های آلمانی مانند helfen و danken متمم خود را در حالت Dativ می‌گیرند. با شناخت این فعل‌ها می‌توانید Artikel و ضمیر درست را انتخاب کنید و درباره‌ی کمک، سلیقه، مالکیت و احساس خود صحبت کنید.
- ترتیب دو مفعول Dativ و Akkusativ وقتی یک فعل دو مفعول دارد، ترتیب آن‌ها به اسم یا ضمیر بودنشان بستگی دارد. در این درس یاد می‌گیرید چه زمانی مفعول Dativ و چه زمانی مفعول Akkusativ را زودتر بیاورید.
- ضمیرهای شخصی در Akkusativ و Dativ ضمیرهای شخصی به‌جای اسم می‌آیند تا مجبور نباشیم آن را تکرار کنیم. در این درس یاد می‌گیرید چه زمانی از شکل‌هایی مانند mich و mir استفاده کنید و جای آن‌ها در جمله کجاست.
- حروف اضافه با Akkusativ حروف اضافه‌ی für، ohne، durch، gegen و um (و همچنین bis، که معمولاً بدون Artikel می‌آید: bis Montag) همیشه گروه اسمی یا ضمیر بعد از خود را در Akkusativ می‌آورند. با یادگیری معنی و شکل‌های آن‌ها می‌توانید درباره‌ی خرید، مسیر، زمان و کارهای روزمره دقیق‌تر صحبت کنید.
- حروف اضافه با Dativ: از mit تا gegenüber حروف اضافه‌ای مانند mit و bei تعیین می‌کنند که اسم یا ضمیر بعد از آن‌ها چه شکلی داشته باشد. در این درس، کاربرد ۸ حرف اضافه با Dativ را برای صحبت درباره رفت‌وآمد، محل، همراهی و زمان یاد می‌گیرید.
- حروف اضافه‌ی دوحالتی: مکان و جهت حروف اضافه‌ی دوحالتی یا Wechselpräpositionen گاهی با Dativ و گاهی با Akkusativ می‌آیند. با تشخیص تفاوت «کجا؟» و «به کجا؟» می‌توانید جای وسایل، محل انجام کار و مقصد جابه‌جایی را دقیق بیان کنید.
- بیان مکان، مقصد و مبدأ در آلمانی برای گفتن اینکه کجا هستید، به کجا می‌روید یا از کجا می‌آیید، باید حرف اضافه‌ی مناسب را انتخاب کنید. در این درس، تفاوت in، nach، zu، aus، von و bei را در موقعیت‌های روزمره یاد می‌گیرید.
- حرف‌های اضافه‌ی زمان: از گذشته تا آینده حرف‌های اضافه‌ی زمان نشان می‌دهند کاری از چه زمانی شروع شده، چه زمانی اتفاق می‌افتد یا چقدر طول می‌کشد. در این درس، کاربرد و Kasus (حالت دستوری) seit, vor, nach, bis, ab, in, für را یاد می‌گیرید و تفاوت‌های مهم آن‌ها را تمرین می‌کنید.
- Nebensätze با weil و dass با weil دلیل یک اتفاق را می‌گوییم و با dass محتوای یک فکر، خبر یا گفته را بیان می‌کنیم. در هر دو ساختار، فعل صرف‌شده به آخر Nebensatz (جمله‌ی وابسته) می‌رود.
- وصل‌کردن جمله‌ها: دلیل، نتیجه و اصلاح با deshalb، darum و also نتیجه‌ی یک وضعیت را بیان می‌کنیم. با sondern یک گفته‌ی منفی را اصلاح می‌کنیم؛ نکته‌ی اصلی این است که جای فعل در این دو گروه یکسان نیست.
- Modalverben: توصیه، اجازه و درخواست مؤدبانه با sollen، dürfen، mögen و möchten می‌توانید توصیه، اجازه، علاقه و خواسته را بیان کنید. در این درس، صرف کامل این فعل‌ها، جای آن‌ها در جمله و روش درخواست مؤدبانه را یاد می‌گیرید.
- درخواست‌ها و خواسته‌های مؤدبانه در آلمانی با könnten Sie و würden Sie می‌توانید از کسی مؤدبانه بخواهید کاری انجام دهد. ساخت ich hätte gern برای بیان خواسته، مثلاً هنگام سفارش غذا یا گرفتن وقت، بسیار کاربردی است.
- فعل‌ها و ضمیرهای بازتابی در آلمانی در فعل‌های بازتابی، ضمیر به همان شخصی برمی‌گردد که فاعل جمله است؛ مانند Ich wasche mich. یعنی «خودم را می‌شویم». در این درس، شکل ضمیرها، تفاوت Akkusativ و Dativ و جای آن‌ها در جمله را یاد می‌گیرید.
- صرف صفت پس از bestimmter Artikel وقتی صفت پیش از اسم و پس از bestimmter Artikel (آرتیکل معین) می‌آید، پسوند می‌گیرد؛ مانند die kleine Wohnung به معنی «آپارتمان کوچک». در این درس یاد می‌گیرید بر اساس Genus (جنس دستوری)، مفرد یا جمع بودن و نقش اسم، پسوند -e یا -en را انتخاب کنید.
- صرف صفت پس از unbestimmter Artikel، kein و Possessivartikel وقتی صفت پیش از اسم می‌آید، پایان آن با جنس، شمار و Kasus (حالت دستوری) اسم تغییر می‌کند. در این درس یاد می‌گیرید پس از ein، kein و Possessivartikel (واژه‌ی ملکی) مانند mein چه پایانی به صفت بدهید.
- صفت تفضیلی و عالی در آلمانی با Komparativ می‌گوییم چیزی «بزرگ‌تر» یا «بهتر» است و با Superlativ بالاترین درجه را بیان می‌کنیم. در این درس، ساخت این شکل‌ها و مقایسه با als و wie را در موقعیت‌های روزمره یاد می‌گیرید.
- Possessivartikel در Akkusativ و Dativ Possessivartikel (واژه‌ی ملکی) مانند mein و dein نشان می‌دهند چیزی به چه کسی تعلق دارد. در حالت‌های Akkusativ و Dativ، پایان این واژه‌ها با نقش، Genus (جنس دستوری) و شمار اسم بعدی هماهنگ می‌شود.
- واژه‌های اشاره در آلمانی با dieser و شکل‌های دیگر آن می‌توانید شخص یا چیز مشخصی را نشان دهید. در این درس یاد می‌گیرید این واژه‌ها چگونه همراه اسم یا به‌جای اسم می‌آیند و ضمیرهای اشاره‌ی der، die و das چه شکل‌هایی دارند.
- بیان مقدار: زیاد، کم، همه و چند با واژه‌هایی مانند viel، wenig و einige مقدار چیزی را بدون گفتن عدد دقیق بیان می‌کنیم. انتخاب شکل درست به قابل‌شمارش بودن اسم، مفرد یا جمع بودن آن و نقش آن در جمله بستگی دارد.
- پرسیدن درباره‌ی انتخاب، نوع، شخص و چیزها با welcher درباره‌ی انتخاب و با was für ein درباره‌ی نوع چیزی سؤال می‌کنیم. در این درس همچنین یاد می‌گیرید چه زمانی از wen، wem و ترکیب‌هایی مانند womit و worauf استفاده کنید.
- جایگاه nicht در جمله با nicht می‌توان یک جمله یا فقط بخش مشخصی از آن را منفی کرد. جای این واژه به چیزی بستگی دارد که می‌خواهید رد کنید؛ بنابراین همیشه در پایان جمله نمی‌آید.
- ترتیب زمان، علت، شیوه و مکان در جمله برای گفتن اینکه کاری چه زمانی، چرا، چگونه و کجا انجام می‌شود، می‌توانیم چند توضیح به جمله اضافه کنیم. الگوی TeKaMoLo ترتیب معمول این توضیح‌ها را نشان می‌دهد؛ این الگو راهنمای خوبی است، اما قانون تغییرناپذیر همه‌ی جمله‌ها نیست.
- فعل‌های دارای حرف اضافه در آلمانی بعضی فعل‌های آلمانی با حرف اضافه‌ی مشخصی به کار می‌روند؛ مثلاً warten auf یعنی «منتظرِ کسی یا چیزی بودن». با یادگیری فعل، حرف اضافه و حالت اسم در کنار هم، می‌توانید درباره‌ی انتظار، علاقه، گفت‌وگو و احساسات دقیق‌تر صحبت کنید.
- اسم‌های مرکب و Artikel آن‌ها در آلمانی می‌توان چند واژه را به هم وصل کرد و یک اسم تازه ساخت؛ به این اسم‌ها Komposita یعنی «اسم‌های مرکب» می‌گویند. بخش آخر، Genus (جنس دستوری) و الگوی جمع اسم را تعیین می‌کند؛ بنابراین با شناخت آن، فهمیدن واژه‌های طولانی آسان‌تر می‌شود.