مبحث‌های سطح A2
  1. ساخت Partizip II در آلمانی
  2. گذشته‌ی Perfekt با haben و sein
  3. Präteritum sein، haben و Modalverben
  4. صحبت درباره‌ی آینده با Präsens و Futur I
  5. Dativ: Artikel و ضمیرهای شخصی
  6. فعل‌های Dativ در آلمانی
  7. ترتیب دو مفعول Dativ و Akkusativ
  8. ضمیرهای شخصی در Akkusativ و Dativ
  9. حروف اضافه با Akkusativ
  10. حروف اضافه با Dativ: از mit تا gegenüber
  11. حروف اضافه‌ی دوحالتی: مکان و جهت
  12. بیان مکان، مقصد و مبدأ در آلمانی
  13. حرف‌های اضافه‌ی زمان: از گذشته تا آینده
  14. Nebensätze با weil و dass
  15. وصل‌کردن جمله‌ها: دلیل، نتیجه و اصلاح
  16. Modalverben: توصیه، اجازه و درخواست مؤدبانه
  17. درخواست‌ها و خواسته‌های مؤدبانه در آلمانی
  18. فعل‌ها و ضمیرهای بازتابی در آلمانی
  19. صرف صفت پس از bestimmter Artikel
  20. صرف صفت پس از unbestimmter Artikel، kein و Possessivartikel
  21. صفت تفضیلی و عالی در آلمانی
  22. Possessivartikel در Akkusativ و Dativ
  23. واژه‌های اشاره در آلمانی
  24. بیان مقدار: زیاد، کم، همه و چند
  25. پرسیدن درباره‌ی انتخاب، نوع، شخص و چیزها
  26. جایگاه nicht در جمله
  27. ترتیب زمان، علت، شیوه و مکان در جمله
  28. فعل‌های دارای حرف اضافه در آلمانی
  29. اسم‌های مرکب و Artikel آن‌ها

فعل‌های دارای حرف اضافه در آلمانی

بعضی فعل‌های آلمانی با حرف اضافه‌ی مشخصی به کار می‌روند؛ مثلاً warten auf یعنی «منتظرِ کسی یا چیزی بودن». با یادگیری فعل، حرف اضافه و حالت اسم در کنار هم، می‌توانید درباره‌ی انتظار، علاقه، گفت‌وگو و احساسات دقیق‌تر صحبت کنید.

فعل و حرف اضافه را با هم یاد بگیرید

در ترکیبی مانند warten auf، حرف اضافه بخشی از الگوی فعل است. نمی‌توان آن را فقط با ترجمه‌ی فارسی انتخاب کرد. مثلاً در فارسی «منتظر اتوبوس بودن» می‌گوییم، اما در آلمانی پیش از اتوبوس به auf نیاز داریم.

  • Ich warte auf den Bus. یعنی «من منتظر اتوبوس هستم.»

هر ترکیب را با ۳ بخش یاد بگیرید: فعل، حرف اضافه و حالت اسم. برای نمونه، warten auf + Akkusativ یعنی بعد از این ترکیب، اسم یا ضمیر در Akkusativ می‌آید. این الگو برای همه‌ی شخص‌ها ثابت می‌ماند؛ فقط فعل صرف می‌شود.

حالت اسم را از ترکیب بگیرید

برخی ترکیب‌ها به Akkusativ و برخی به Dativ، نیاز دارند. در این کاربردها، پرسش «کجا؟» یا «به کجا؟» تعیین‌کننده نیست؛ باید الگوی فعل را بدانید.

  • Ich denke an meinen Termin. یعنی «من به وقت ملاقاتم فکر می‌کنم.»
  • Ich nehme an einem Kurs teil. یعنی «من در یک دوره شرکت می‌کنم.»

در مثال اول، an با Akkusativ و در مثال دوم با Dativ آمده است. پس خود حرف اضافه همیشه برای تشخیص حالت کافی نیست.

با bestimmter Artikel (آرتیکل معین)، شکل‌های مفعولی برای مذکر، مؤنث، خنثی و جمع به‌ترتیب den / die / das / die هستند؛ شکل‌های Dativ dem / der / dem / den هستند. اسم جمع در Dativ معمولاً -n می‌گیرد، مگر آنکه از قبل به -n یا -s ختم شود.

جای اسم می‌تواند ضمیر بیاید

بعد از حرف اضافه، ضمیر هم باید حالت درست داشته باشد. برای «من، تو، او، ما…» شکل‌های مفعولی mich, dich, ihn, sie, es, uns, euch, sie, Sie و شکل‌های Dativ mir, dir, ihm, ihr, ihm, uns, euch, ihnen, Ihnen هستند.

  • Ich warte vor dem Haus auf dich. یعنی «من جلوی خانه منتظر تو هستم.»

بعضی فعل‌ها ضمیر بازتابی دارند؛ یعنی ضمیری که به فاعل برمی‌گردد. در ترکیب‌های بازتابی این درس، برای ich, du, er/sie/es, wir, ihr, sie/Sie به‌ترتیب از mich, dich, sich, uns, euch, sich استفاده می‌کنیم. مثلاً Wir freuen uns auf den Urlaub. یعنی «ما مشتاق تعطیلات هستیم.»

تغییر حرف اضافه می‌تواند معنا را تغییر دهد

ترکیب sich freuen auf برای خوشحالی و اشتیاق نسبت به چیزی است که هنوز در پیش است. ترکیب sich freuen über معمولاً خوشحالی از چیزی موجود یا اتفاقی رخ‌داده را بیان می‌کند.

بعضی فعل‌ها بیش از یک همراه دارند: mit jemandem über etwas sprechen یعنی «با کسی درباره‌ی چیزی صحبت کردن». در این الگو، شخص بعد از mit در Dativ است و موضوع بعد از über مفعولی.

پرسش و ترتیب جمله

در سؤال درباره‌ی شخص، حرف اضافه را نگه دارید: Auf wen wartest du? یعنی «منتظر چه کسی هستی؟» و Mit wem sprichst du? یعنی «با چه کسی صحبت می‌کنی؟»

برای چیزها و موضوع‌ها، ترکیب‌های wo- رایج‌اند. پیش از حرف اضافه‌ای که با حرف صدادار شروع می‌شود، r اضافه می‌شود: Worauf wartest du? یعنی «منتظر چه چیزی هستی؟»

حرف اضافه جزئی از فعل صرف‌شده نیست و همراه اسم یا ضمیر می‌ماند. در فعل جداشدنی teilnehmen، بخش teil در جمله‌ی خبری ساده به پایان می‌رود. شکل‌های کوتاه رایجی مانند am = an dem و beim = bei dem را نیز بشناسید.

جدول

فعل و حرف اضافه حالت لازم معنی نمونه‌ی متمم
warten auf Akkusativ منتظر کسی یا چیزی بودن auf den Bus
denken an Akkusativ به کسی یا چیزی فکر کردن an den Termin
sich freuen auf Akkusativ مشتاق چیزی در آینده بودن auf den Urlaub
sich freuen über Akkusativ از چیزی خوشحال بودن über das Geschenk
sich interessieren für Akkusativ به چیزی علاقه داشتن für den Kurs
sich kümmern um Akkusativ به کسی یا چیزی رسیدگی کردن um die Kinder
sich ärgern über Akkusativ از چیزی عصبانی یا ناراحت شدن über den Lärm
sich erinnern an Akkusativ کسی یا چیزی را به یاد آوردن an die Schulzeit
bitten um Akkusativ چیزی درخواست کردن um Hilfe
sprechen über Akkusativ درباره‌ی چیزی صحبت کردن über die Arbeit
sprechen mit Dativ با کسی صحبت کردن mit der Lehrerin
fragen nach Dativ درباره‌ی چیزی پرسیدن nach dem Weg
suchen nach Dativ دنبال کسی یا چیزی گشتن nach dem Schlüssel
teilnehmen an Dativ در چیزی شرکت کردن an einem Kurs
anfangen mit Dativ چیزی را شروع کردن mit der Arbeit
aufhören mit Dativ کاری را متوقف کردن mit der Arbeit
helfen bei Dativ در کاری کمک کردن bei den Hausaufgaben
träumen von Dativ خواب یا رؤیای چیزی را دیدن von einem Haus
gehören zu Dativ جزئی از چیزی بودن zu unserer Familie
sich entschuldigen bei Dativ از کسی عذرخواهی کردن bei meinem Nachbarn
sich entschuldigen für Akkusativ بابت چیزی عذرخواهی کردن für den Fehler

مثال‌ها

Ich warte auf den nächsten Bus.

من منتظر اتوبوس بعدی هستم.

ترکیب warten auf به Akkusativ نیاز دارد؛ der Bus به den Bus تبدیل می‌شود.

Denkst du an deinen Termin morgen?

آیا به وقت ملاقات فردایت فکر می‌کنی؟

بعد از denken an Akkusativ می‌آید.

Ich spreche gerade mit meiner Nachbarin.

من همین حالا با همسایه‌ام صحبت می‌کنم.

شخصی که با او صحبت می‌کنیم، بعد از mit در Dativ می‌آید.

Wir suchen nach einer größeren Wohnung.

ما دنبال آپارتمان بزرگ‌تری می‌گردیم.

در ترکیب suchen nach، حرف اضافه‌ی nach Dativ می‌گیرد.

Sie interessiert sich für den Deutschkurs.

او به دوره‌ی زبان آلمانی علاقه دارد.

ضمیر بازتابی برای sie مفرد، sich است؛ بعد از für Akkusativ می‌آید.

Wir nehmen am Montag an einem Kurs teil.

ما روز دوشنبه در یک دوره شرکت می‌کنیم.

در teilnehmen an، متمم Dativ است و بخش جداشدنی teil به پایان جمله می‌رود.

Ich freue mich auf das Wochenende.

من مشتاق آخر هفته هستم.

ترکیب sich freuen auf به چیزی اشاره می‌کند که هنوز در پیش است.

Die Kinder freuen sich über die Geschenke.

بچه‌ها از هدیه‌ها خوشحال‌اند.

ترکیب sich freuen über اینجا خوشحالی از هدیه‌های دریافت‌شده را بیان می‌کند.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه: Ich warte für dich. — درست: Ich warte auf dich. — برای بیان «منتظر تو هستم»، فعل warten با auf می‌آید، نه für.
  • اشتباه: Ich warte auf dem Bus. — درست: Ich warte auf den Bus. — در ترکیب warten auf Akkusativ لازم است؛ ثابت بودن مکان، آن را به Dativ تبدیل نمی‌کند.
  • اشتباه: Ich interessiere für den Kurs. — درست: Ich interessiere mich für den Kurs. — در این کاربرد، ضمیر بازتابی mich را نباید حذف کرد.
  • اشتباه: Ich spreche mit du. — درست: Ich spreche mit dir. — بعد از mit باید ضمیر Dativ dir بیاید.
  • اشتباه: Wir teilnehmen an einem Kurs. — درست: Wir nehmen an einem Kurs teil. — فعل teilnehmen جداشدنی است و در این جمله، teil در پایان قرار می‌گیرد.

مبحث‌های مرتبط