مبحث‌های سطح A2
  1. ساخت Partizip II در آلمانی
  2. گذشته‌ی Perfekt با haben و sein
  3. Präteritum sein، haben و Modalverben
  4. صحبت درباره‌ی آینده با Präsens و Futur I
  5. Dativ: Artikel و ضمیرهای شخصی
  6. فعل‌های Dativ در آلمانی
  7. ترتیب دو مفعول Dativ و Akkusativ
  8. ضمیرهای شخصی در Akkusativ و Dativ
  9. حروف اضافه با Akkusativ
  10. حروف اضافه با Dativ: از mit تا gegenüber
  11. حروف اضافه‌ی دوحالتی: مکان و جهت
  12. بیان مکان، مقصد و مبدأ در آلمانی
  13. حرف‌های اضافه‌ی زمان: از گذشته تا آینده
  14. Nebensätze با weil و dass
  15. وصل‌کردن جمله‌ها: دلیل، نتیجه و اصلاح
  16. Modalverben: توصیه، اجازه و درخواست مؤدبانه
  17. درخواست‌ها و خواسته‌های مؤدبانه در آلمانی
  18. فعل‌ها و ضمیرهای بازتابی در آلمانی
  19. صرف صفت پس از bestimmter Artikel
  20. صرف صفت پس از unbestimmter Artikel، kein و Possessivartikel
  21. صفت تفضیلی و عالی در آلمانی
  22. Possessivartikel در Akkusativ و Dativ
  23. واژه‌های اشاره در آلمانی
  24. بیان مقدار: زیاد، کم، همه و چند
  25. پرسیدن درباره‌ی انتخاب، نوع، شخص و چیزها
  26. جایگاه nicht در جمله
  27. ترتیب زمان، علت، شیوه و مکان در جمله
  28. فعل‌های دارای حرف اضافه در آلمانی
  29. اسم‌های مرکب و Artikel آن‌ها

ساخت Partizip II در آلمانی

Partizip II (شکل سوم فعل)؛ مانند gemacht و geschrieben. برای صحبت درباره‌ی گذشته به این شکل نیاز دارید. در این درس، روش ساخت آن و استثناهای مهم سطح A۲ را یاد می‌گیرید.

Partizip II چیست؟

این شکل در ساخت Perfekt (گذشته‌ی نقلی)، یعنی زمان گذشته‌ی رایج در گفت‌وگو، کاربرد دارد. برای نمونه، در Ich habe heute lange gearbeitet.، یعنی «من امروز مدت زیادی کار کردم»، واژه‌ی gearbeitet یک Partizip II است.

Partizip II با شخص تغییر نمی‌کند؛ برای ich, du, er, sie, es, wir, ihr, Sie یکسان می‌ماند. چیزی که در جمله صرف می‌شود، Hilfsverb (فعل کمکی) است. در جمله‌ی خبری ساده، Partizip II معمولاً در پایان جمله قرار می‌گیرد.

فعل‌های باقاعده: پیشوند و پایان مشخص

برای بیشتر فعل‌های باقاعده‌ی ساده، از این الگو استفاده کنید: ge- + Verbstamm + -t. واژه‌ی Verbstamm یعنی بن فعل؛ معمولاً با حذف -en از Infinitiv (مصدر) به دست می‌آید. برای مثال، بن machen برابر با mach- و Partizip II آن gemacht است.

اگر بن به -d یا -t ختم شود، پایان معمولاً -et است: warten → gewartet. در بعضی بن‌های پایان‌یافته به -m یا -n پس از همخوان نیز برای تلفظ آسان‌تر همین پایان می‌آید: öffnen → geöffnet. اما اگر پیش از -m یا -n حرف l، r یا h باشد، -et نمی‌آید؛ مثلاً lernen → gelernt.

فعل‌های بی‌قاعده و مختلط

فعل‌های بی‌قاعده‌ی قوی معمولاً پایان -en دارند. بن آن‌ها ممکن است تغییر کند: schreiben → geschrieben. گاهی هم تغییر نمی‌کند: fahren → gefahren. تغییر بن را نمی‌توان همیشه از روی Infinitiv حدس زد؛ Partizip II را همراه فعل یاد بگیرید.

گروه دیگری «مختلط» نام دارد: بن تغییر می‌کند، اما پایان مانند فعل باقاعده -t است. نمونه‌های مهم آن bringen → gebracht و denken → gedacht هستند. فعل‌های پرکاربرد sein → gewesen، haben → gehabt و werden → geworden را هم جداگانه به خاطر بسپارید.

فعل‌های جداشدنی: جای پیشوند

در فعل جداشدنی، ge- میان پیشوند جداشدنی و بخش اصلی فعل قرار می‌گیرد: einkaufen → eingekauft. پایان همچنان به نوع فعل اصلی بستگی دارد؛ بنابراین aufstehen → aufgestanden و mitbringen → mitgebracht داریم.

Partizip II را یک‌کلمه‌ای می‌نویسیم. در واقع، برای این فعل‌ها Partizip II فعل پایه را بعد از پیشوند می‌آوریم: kaufen → gekauft → eingekauft.

چه وقت ge نمی‌آید؟

فعل‌هایی با پیشوندهای جدانشدنیِ be-, emp-, ent-, er-, ge-, miss-, ver-, zer-، یک ge- اضافی نمی‌گیرند. برای مثال: besuchen → besucht و verstehen → verstanden. حذف این پیشوند به معنی حذف پایان نیست؛ پایان همچنان بسته به فعل -t، -et یا -en است.

فعل‌های دارای پسوند -ieren، مانند studieren و reparieren، نیز بدون ge- و با پایان -t ساخته می‌شوند. این ویژگی در ترکیب جداشدنی هم باقی می‌ماند: ausprobieren → ausprobiert. منظور این گروهِ واژه‌سازی است، نه هر فعلی با حروف پایانی مشابه؛ مثلاً frieren → gefroren بی‌قاعده است.

روش عملی برای انتخاب شکل درست

  • ابتدا بررسی کنید فعل جداشدنی است یا پیشوند جدانشدنی دارد.
  • سپس ببینید به گروه فعل‌های دارای پسوند -ieren تعلق دارد یا نه.
  • برای فعل باقاعده، بن و پایان مناسب را بسازید؛ برای فعل بی‌قاعده یا مختلط، شکل آموخته‌شده را به کار ببرید.
  • Partizip II را با انتخاب Hilfsverb یکی ندانید. مثلاً در Sie ist früh aufgestanden.، یعنی «او زود از خواب بلند شد»، Partizip II aufgestanden است و Hilfsverb sein است.

جدول

گروه یا نکته Infinitiv Partizip II الگوی ساخت یا یادآوری
باقاعده machen gemacht ge- + mach- + -t
باقاعده kaufen gekauft پیشوند و پایان معمول
بن پایان‌یافته به د یا ت reden / arbeiten geredet / gearbeitet پایان -et
بن با نیاز به واکه‌ی کمکی öffnen / rechnen geöffnet / gerechnet پایان -et
بدون واکه‌ی کمکی lernen / sammeln gelernt / gesammelt پایان -t
بی‌قاعده با تغییر بن schreiben / trinken / gehen geschrieben / getrunken / gegangen پایان -en؛ شکل را حفظ کنید
بی‌قاعده بدون تغییر بن fahren / schlafen gefahren / geschlafen پایان -en
مختلط bringen / denken gebracht / gedacht تغییر بن و پایان -t
مختلط kennen / nennen gekannt / genannt تغییر بن و پایان -t
مختلط brennen / rennen gebrannt / gerannt تغییر بن و پایان -t
شکل مهم wissen gewusst شکل را حفظ کنید
شکل‌های بسیار پرکاربرد sein / haben / werden gewesen / gehabt / geworden شکل‌ها را جداگانه یاد بگیرید
جداشدنی باقاعده einkaufen eingekauft ein- + gekauft
جداشدنی بی‌قاعده aufstehen / fernsehen aufgestanden / ferngesehen پیشوند جداشدنی + Partizip II پایه
جداشدنی مختلط mitbringen mitgebracht mit- + gebracht
پیشوند جدانشدنی be- / emp- / ent- / er- / ge- / miss- / ver- / zer- بدون ge- اضافی پایان به نوع فعل بستگی دارد
جدانشدنی باقاعده besuchen / bezahlen besucht / bezahlt بدون ge-، با پایان -t
جدانشدنی با پایان بلندتر beantworten beantwortet بدون ge-، با پایان -et
جدانشدنی بی‌قاعده verstehen / bekommen / gefallen verstanden / bekommen / gefallen بدون ge- اضافی، با پایان -en
فعل دارای پسوند ویژه studieren / reparieren studiert / repariert پسوند -ieren؛ بدون ge-
جداشدنی با همین پسوند ausprobieren ausprobiert بدون ge-، با پایان -t
شباهت ظاهری به پسوند frieren gefroren عضو گروه باقاعده‌ی -ieren نیست

مثال‌ها

Ich habe heute eine Suppe gekocht.

من امروز یک سوپ پختم.

فعل باقاعده‌ی kochen با ge- و پایان -t ساخته می‌شود.

Wir haben lange auf den Bus gewartet.

ما مدت زیادی منتظر اتوبوس ماندیم.

چون بن warten به -t ختم می‌شود، پایان Partizip II -et است.

Sie hat heute einen Brief geschrieben.

او امروز یک نامه نوشت.

در geschrieben، بن تغییر کرده و پایان -en آمده است.

Er hat Brot zur Arbeit mitgebracht.

او به محل کار نان آورد.

فعل پایه‌ی bringen مختلط است و ge- پس از mit- قرار می‌گیرد.

Wir haben gestern im Supermarkt eingekauft.

ما دیروز در سوپرمارکت خرید کردیم.

در فعل جداشدنی einkaufen، Partizip II eingekauft یک‌کلمه‌ای است.

Meine Schwester ist heute früh aufgestanden.

خواهرم امروز زود از خواب بلند شد.

فعل aufstehen جداشدنی و بی‌قاعده است؛ پایان آن -en است.

Ich habe den Termin beim Arzt vergessen.

من وقت دکتر را فراموش کردم.

فعل vergessen پیشوند جدانشدنی دارد و ge- اضافی نمی‌گیرد.

Wir haben den neuen Drucker ausprobiert.

ما چاپگر جدید را امتحان کردیم.

با وجود جداشدنی بودن ausprobieren، به دلیل پسوند -ieren، در Partizip II ge- نمی‌آید.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه: Ich habe heute gearbeitt. — درست: Ich habe heute gearbeitet. — پس از بن پایان‌یافته به -t، اینجا پایان -et لازم است.
  • اشتباه: Sie hat einen Brief geschreibt. — درست: Sie hat einen Brief geschrieben. — فعل schreiben بی‌قاعده است؛ Partizip II آن را با پایان -en یاد بگیرید.
  • اشتباه: Wir haben heute geeinkauft. — درست: Wir haben heute eingekauft. — در فعل جداشدنی، ge- پس از پیشوند جداشدنی می‌آید.
  • اشتباه: Ich habe meine Tante gebesucht. — درست: Ich habe meine Tante besucht. — پیشوند جدانشدنی be- اجازه‌ی افزودن ge- را نمی‌دهد.
  • اشتباه: Er hat das Fahrrad gerepariert. — درست: Er hat das Fahrrad repariert. — فعل دارای پسوند -ieren بدون ge- ساخته می‌شود.

مبحث‌های مرتبط