مبحث‌های سطح A1
  1. انواع واژه و نوشتن اسم‌ها با حرف بزرگ
  2. جمله‌ی خبری و جایگاه دوم فعل
  3. ضمیرهای فاعلی و خطاب du و Sie
  4. فعل‌های sein و haben در Präsens
  5. صرف فعل‌های باقاعده در Präsens
  6. فعل‌های بی‌قاعده در Präsens
  7. پرسش‌های اطلاعاتی با W در آلمانی
  8. پرسش‌های بله و خیر و پاسخ با ja، nein، doch
  9. bestimmter Artikel و unbestimmter Artikel در آلمانی
  10. جنسیت اسم‌ها: پایان واژه و راهنمای تشخیص
  11. جمع بستن اسم‌ها در آلمانی
  12. Nominativ و Akkusativ در آلمانی
  13. منفی کردن با nicht و kein
  14. Possessivartikel در Nominativ
  15. Modalverben در Präsens
  16. فعل‌های جداشدنی در Präsens
  17. امر، درخواست و راهنمایی در آلمانی
  18. اعداد، ساعت، روزهای هفته و تاریخ
  19. بیان زمان با um، am، im و von … bis
  20. وصل کردن جمله‌ها با und، aber، oder و denn
  21. بیان مکان و جهت در آلمانی
  22. بیان زمان و دفعات انجام کار
  23. بیان وجود و توصیف با es gibt و es ist
  24. صفت در جمله و متضادهای پرکاربرد

صرف فعل‌های باقاعده در Präsens

Präsens (زمان حال) و Konjugation یعنی صرف فعل: تغییر شکل فعل برای شخص‌های مختلف. با یادگیری پایان‌های فعل‌های باقاعده، می‌توانید درباره‌ی کارهای روزانه و زندگی خود جمله بسازید.

Präsens چه کاربردی دارد؟

Präsens برای گفتن کاری که اکنون انجام می‌دهید، کارهای تکراری و واقعیت‌ها به کار می‌رود. برای شروع، کافی است بدانید چه کسی کاری را انجام می‌دهد و فعل با او چه شکلی پیدا می‌کند.

Ich lerne Deutsch. یعنی «من آلمانی یاد می‌گیرم.» در این جمله، ich یعنی «من» و شکل فعل برای همین شخص انتخاب شده است. در آلمانی معمولاً نمی‌توان ضمیر را مانند فارسی از جمله حذف کرد.

Infinitiv (مصدر) و ریشه را پیدا کنید

Infinitiv: شکل اصلی فعل، مانند lernen به معنی «یاد گرفتن». بیشتر مصدرها به -en ختم می‌شوند. با برداشتن این بخش، Stamm یعنی ریشه‌ی فعل به دست می‌آید:

  • lernen → lern-
  • machen → mach-
  • wohnen → wohn-

سپس پایان مناسب را به ریشه اضافه می‌کنیم. در فعل‌های باقاعده‌ی معمولی، خود ریشه برای شخص‌های مختلف تغییر نمی‌کند؛ بیشتر تفاوت در پایان فعل است.

پایان‌های اصلی برای همه‌ی شخص‌ها

پایان‌ها را همراه ضمیر یاد بگیرید:

  • ich، «من»: -e
  • du، «تو»: -st
  • er / sie / es، «او برای مذکر، او برای مؤنث، آن برای خنثی»: -t
  • wir، «ما»: -en
  • ihr، «شما» برای چند نفر در خطاب دوستانه: -t
  • sie، «آن‌ها»: -en
  • Sie، «شما» در خطاب محترمانه: -en

سه ضمیر مفرد er، sie و es پایان یکسان دارند. Sie محترمانه همیشه با حرف بزرگ نوشته می‌شود و برای یک یا چند نفر به کار می‌رود. شکل فعل آن با sie به معنی «آن‌ها» یکسان است.

چه زمانی یک حرف اضافه می‌شود؟

اگر ریشه به -d یا -t ختم شود، در شکل‌های du، er / sie / es و ihr یک e برای آسان‌تر شدن تلفظ اضافه می‌شود: du arbeitest و ihr arbeitet.

این اتفاق در فعل‌هایی مانند rechnen، «حساب کردن»، و atmen، «نفس کشیدن»، هم رخ می‌دهد؛ ریشه‌ی آن‌ها پیش از m یا n یک همخوان دیگر دارد، به‌جز l، r یا h. برای همین du lernst (با r پیش از n) و du kommst بدون این حرف اضافی هستند.

پایان‌های ویژه‌ی دیگر

اگر ریشه به -s، -ß، -x یا -z ختم شود، برای du فقط -t اضافه می‌کنیم: du reist و du tanzt. در این فعل‌ها، شکل du با شکل سوم‌شخص مفرد یکسان می‌شود.

مصدرهای پایان‌یافته به -eln و -ern را با حذف فقط -n بررسی کنید. در -eln، حرف e پیش از l در شکل ich معمولاً حذف می‌شود: ich sammle. برای wandern شکل رایج ich wandere است. شکل‌های wir، sie و Sie در هر دو گروه مانند Infinitiv هستند.

فعل را در جمله به کار ببرید

در جمله‌ی خبری ساده، فعل صرف‌شده در جایگاه دوم قرار می‌گیرد. ابتدا فاعل را مشخص کنید، سپس شکل فعل را انتخاب کنید: Wir kaufen Brot. یعنی «ما نان می‌خریم.» جدول زیر همه‌ی شخص‌ها و الگوهای مهم این درس را نشان می‌دهد.

جدول

شخص پایان معمول انجام دادن کار کردن حساب کردن سفر کردن جمع کردن پیاده‌روی کردن
Infinitiv — machen arbeiten rechnen reisen sammeln wandern
ich؛ من -e mache arbeite rechne reise sammle wandere
du؛ تو -st machst arbeitest rechnest reist sammelst wanderst
er / sie / es؛ او، آن -t macht arbeitet rechnet reist sammelt wandert
wir؛ ما -en machen arbeiten rechnen reisen sammeln wandern
ihr؛ شما، دوستانه و جمع -t macht arbeitet rechnet reist sammelt wandert
sie؛ آن‌ها -en machen arbeiten rechnen reisen sammeln wandern
Sie؛ شما، محترمانه -en machen arbeiten rechnen reisen sammeln wandern

مثال‌ها

Ich lerne Deutsch.

من آلمانی یاد می‌گیرم.

برای ich پایان -e می‌آید.

Du wohnst hier.

تو اینجا زندگی می‌کنی.

ریشه‌ی wohn- با پایان -st ترکیب شده است.

Er macht Kaffee.

او قهوه درست می‌کند.

برای er، sie و es پایان یکسان -t داریم.

Wir kaufen Brot.

ما نان می‌خریم.

شکل فعل برای wir مانند Infinitiv kaufen است.

Ihr arbeitet heute.

شما امروز کار می‌کنید.

پس از ریشه‌ی arbeit-، پیش از پایان -t یک e آمده است.

Sie reisen morgen.

شما فردا سفر می‌کنید.

در این مثال، Sie خطاب محترمانه است؛ شکل فعل مانند Infinitiv است.

Du tanzt sehr gut.

تو خیلی خوب می‌رقصی.

چون ریشه‌ی tanz- به -z ختم می‌شود، فقط -t اضافه شده است.

Ich sammle alte Fotos.

من عکس‌های قدیمی جمع می‌کنم.

در شکل ich sammle، حرف e پیش از l حذف شده است.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه: Ich lernen Deutsch. — درست: Ich lerne Deutsch. — برای «من» باید فعل را صرف کنید؛ Infinitiv کافی نیست.
  • اشتباه: Du arbeitst heute. — درست: Du arbeitest heute. — پس از ریشه‌ی پایان‌یافته به -t، پیش از -st یک e لازم است.
  • اشتباه: Du tanzst gut. — درست: Du tanzt gut. — پس از ریشه‌ی پایان‌یافته به -z، برای du فقط -t اضافه می‌شود.
  • اشتباه: Ihr machen Kaffee. — درست: Ihr macht Kaffee. — ضمیر ihr پایان -t می‌گیرد، نه -en.

مبحث‌های مرتبط