مبحث‌های سطح A1
  1. انواع واژه و نوشتن اسم‌ها با حرف بزرگ
  2. جمله‌ی خبری و جایگاه دوم فعل
  3. ضمیرهای فاعلی و خطاب du و Sie
  4. فعل‌های sein و haben در Präsens
  5. صرف فعل‌های باقاعده در Präsens
  6. فعل‌های بی‌قاعده در Präsens
  7. پرسش‌های اطلاعاتی با W در آلمانی
  8. پرسش‌های بله و خیر و پاسخ با ja، nein، doch
  9. bestimmter Artikel و unbestimmter Artikel در آلمانی
  10. جنسیت اسم‌ها: پایان واژه و راهنمای تشخیص
  11. جمع بستن اسم‌ها در آلمانی
  12. Nominativ و Akkusativ در آلمانی
  13. منفی کردن با nicht و kein
  14. Possessivartikel در Nominativ
  15. Modalverben در Präsens
  16. فعل‌های جداشدنی در Präsens
  17. امر، درخواست و راهنمایی در آلمانی
  18. اعداد، ساعت، روزهای هفته و تاریخ
  19. بیان زمان با um، am، im و von … bis
  20. وصل کردن جمله‌ها با und، aber، oder و denn
  21. بیان مکان و جهت در آلمانی
  22. بیان زمان و دفعات انجام کار
  23. بیان وجود و توصیف با es gibt و es ist
  24. صفت در جمله و متضادهای پرکاربرد

Nominativ و Akkusativ در آلمانی

حالت‌های مهم عبارت‌اند از Nominativ و Akkusativ. با شناخت این دو حالت، می‌توانید فاعل و مفعول مستقیم را پیدا کنید و شکل درست Artikel یا ضمیر را به کار ببرید.

نقش کلمه در جمله

در آلمانی، شکل بعضی کلمه‌ها به نقش آن‌ها در جمله بستگی دارد. Nominativ: برای فاعل جمله به کار می‌رود. Subjekt یعنی فاعل؛ شخص یا چیزی که جمله درباره‌ی آن خبری می‌دهد.

Akkusativ: مفعول مستقیم بسیاری از فعل‌ها در این حالت قرار می‌گیرد. مفعول مستقیم شخص یا چیزی است که فعل مستقیماً به آن مربوط می‌شود.

در جمله‌ی Der Mann kauft einen Tisch.، «مرد یک میز می‌خرد»، مرد فاعل است و میز مفعول مستقیم. پس der Mann Nominativ و einen Tisch Akkusativ دارد.

فاعل و مفعول را چطور پیدا کنیم؟

برای پیدا کردن نقش‌ها، به معنی جمله و فعل نگاه کنید، نه فقط جای کلمه.

  • برای فاعلِ شخص می‌پرسیم Wer?، یعنی «چه کسی؟».
  • برای مفعولِ شخص می‌پرسیم Wen?، یعنی «چه کسی را؟».
  • برای چیزها می‌پرسیم Was?، یعنی «چه چیزی؟». این پرسش، بسته به جمله، می‌تواند درباره‌ی فاعل یا مفعول باشد.

در Die Frau sieht den Mann.، «زن مرد را می‌بیند»، زن می‌بیند و مرد دیده می‌شود. در فارسی «را» کمک می‌کند مفعول را بشناسیم، اما آلمانی کلمه‌ای دقیقاً مانند «را» ندارد.

فاعل همیشه اولین بخش جمله نیست. در Heute kauft der Mann Brot.، «امروز مرد نان می‌خرد»، هنوز der Mann فاعل است.

تغییر Artikel

Artikel؛ کلمه‌ای مانند der یا ein که قبل از اسم می‌آید. برای انتخاب شکل درست، باید جنس اسم و مفرد یا جمع بودن آن را بدانید.

در این دو حالت، Artikel فقط در مفرد مذکر تغییر می‌کند.

  • der به den تبدیل می‌شود.
  • ein به einen تبدیل می‌شود.
  • kein به keinen تبدیل می‌شود؛ این کلمه برای منفی کردن اسم به کار می‌رود.

شکل‌های مؤنث، خنثی و جمع در این دو حالت یکسان‌اند. خود اسم نیز معمولاً تغییر نمی‌کند. چند اسم مذکر استثنا هستند؛ مثلاً der Junge در Akkusativ den Jungen می‌شود. قواعد کامل این گروه مربوط به سطح بالاتر است.

ein شکل جمع ندارد؛ مثلاً Ich kaufe Bücher. یعنی «من کتاب می‌خرم».

ضمیرها هم تغییر می‌کنند

ضمیر به‌جای اسم می‌آید. مثلاً ich یعنی «من»، اما شکل Akkusativ آن mich است. در Du siehst mich.، «تو من را می‌بینی»، du فاعل و mich مفعول است.

شکل‌های همه‌ی ضمیرها در جدول آمده‌اند. sie می‌تواند «او» برای مؤنث یا «آن‌ها» باشد. Sie با حرف بزرگ، ضمیر خطاب رسمی «شما» است؛ شکل Akkusativ آن نیز با حرف بزرگ نوشته می‌شود.

به فعل توجه کنید

فعل‌هایی مانند haben، «داشتن»، kaufen، «خریدن»، sehen، «دیدن»، و brauchen، «نیاز داشتن»، معمولاً مفعول مستقیم در Akkusativ می‌گیرند.

اما هر اسمی بعد از فعل مفعول نیست. بعد از sein، «بودن»، اسمِ معرفی‌کننده در Nominativ است: Das ist ein Lehrer. یعنی «این یک معلم است». همچنین بعضی فعل‌ها حالت دیگری می‌خواهند؛ پس حالت مفعول را همراه با فعل یاد بگیرید.

جدول

نوع جنس یا شخص Nominativ Akkusativ
bestimmter Artikel (آرتیکل معین) مذکر مفرد der den
bestimmter Artikel مؤنث مفرد die die
bestimmter Artikel خنثی مفرد das das
bestimmter Artikel جمع، همه‌ی جنس‌ها die die
unbestimmter Artikel (آرتیکل نامعین) مذکر مفرد ein einen
unbestimmter Artikel مؤنث مفرد eine eine
unbestimmter Artikel خنثی مفرد ein ein
unbestimmter Artikel جمع، همه‌ی جنس‌ها بدون Artikel بدون Artikel
منفی‌کننده‌ی اسم مذکر مفرد kein keinen
منفی‌کننده‌ی اسم مؤنث مفرد keine keine
منفی‌کننده‌ی اسم خنثی مفرد kein kein
منفی‌کننده‌ی اسم جمع، همه‌ی جنس‌ها keine keine
ضمیر شخصی من ich mich
ضمیر شخصی تو du dich
ضمیر شخصی او، مذکر er ihn
ضمیر شخصی او، مؤنث sie sie
ضمیر شخصی آن، خنثی es es
ضمیر شخصی ما wir uns
ضمیر شخصی شما، جمع دوستانه ihr euch
ضمیر شخصی آن‌ها sie sie
ضمیر شخصی شما، رسمی مفرد یا جمع Sie Sie
واژه‌ی پرسشی شخص wer wen
واژه‌ی پرسشی چیز was was

مثال‌ها

Der Mann kommt heute.

مرد امروز می‌آید.

Der Mann فاعل است؛ جمله مفعول مستقیم ندارد.

Das Kind ist müde.

کودک خسته است.

Das Kind در Nominativ است.

Die Frau kauft das Brot.

زن نان را می‌خرد.

das Brot مفعول است؛ شکل das تغییر نمی‌کند.

Ich sehe den Bus.

من اتوبوس را می‌بینم.

der Bus در Akkusativ به den Bus تبدیل می‌شود.

Wir brauchen einen Tisch.

ما به یک میز نیاز داریم.

با فعل brauchen، مفعول مذکر با einen می‌آید.

Sie hat keinen Hund.

او سگ ندارد.

keinen Hund مفعول مذکر و منفی است.

Heute kaufe ich die Bücher.

امروز من کتاب‌ها را می‌خرم.

ich فاعل است؛ die Bücher مفعول جمع است.

Ich sehe dich heute.

من امروز تو را می‌بینم.

ضمیر Nominativ du در نقش مفعول به dich تبدیل می‌شود.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه: Ich kaufe der Tisch. — درست: Ich kaufe den Tisch. — میز مفعول مذکر است؛ der به den تبدیل می‌شود.
  • اشتباه: Der Mann hat ein Hund. — درست: Der Mann hat einen Hund. — اسم مذکر با unbestimmter Artikel در Akkusativ به einen نیاز دارد.
  • اشتباه: Ich sehe du. — درست: Ich sehe dich. — برای مفعول باید شکل Akkusativ ضمیر را به کار ببرید.
  • اشتباه: Das ist einen Lehrer. — درست: Das ist ein Lehrer. — اسمِ معرفی‌کننده بعد از sein در Nominativ است.

مبحث‌های مرتبط