گرامر سطح A1

انواع واژه و نوشتن اسم‌ها با حرف بزرگ هر واژه در جمله کاری انجام می‌دهد؛ مثلاً چیزی را نام می‌برد یا یک کار را بیان می‌کند. شناخت Wortarten، یعنی انواع واژه، به فهم جمله کمک می‌کند. در آلمانی، همه‌ی اسم‌ها با حرف بزرگ شروع می‌شوند، حتی وسط جمله.
جمله‌ی خبری و جایگاه دوم فعل Aussagesatz یعنی جمله‌ی خبری؛ با آن اطلاعاتی درباره‌ی خودمان، کارها یا شرایط می‌دهیم. در جمله‌ی خبری ساده‌ی آلمانی، فعل صرف‌شده در جایگاه دوم می‌آید؛ اما این جایگاه لزوماً دومین کلمه نیست.
ضمیرهای فاعلی و خطاب du و Sie Personalpronomen یعنی ضمیر شخصی؛ واژه‌ای که به‌جای اسم شخص یا چیز می‌آید. در این درس، ضمیرهای Nominativ و تفاوت du، ihr و Sie را یاد می‌گیرید تا درباره‌ی خود و دیگران صحبت کنید و مخاطب را مناسب خطاب کنید.
فعل‌های sein و haben در Präsens فعل sein یعنی «بودن» و فعل haben یعنی «داشتن». با این دو فعل می‌توانید خودتان را معرفی کنید، درباره‌ی حال و محل خود حرف بزنید و بگویید چه چیزی دارید.
صرف فعل‌های باقاعده در Präsens Präsens (زمان حال) و Konjugation یعنی صرف فعل: تغییر شکل فعل برای شخص‌های مختلف. با یادگیری پایان‌های فعل‌های باقاعده، می‌توانید درباره‌ی کارهای روزانه و زندگی خود جمله بسازید.
فعل‌های بی‌قاعده در Präsens بعضی فعل‌های آلمانی در Präsens (زمان حال) شکل‌هایی دارند که فقط با افزودن پسوند معمول ساخته نمی‌شوند. با یادگیری تغییر واکه و صرف کامل werden و wissen می‌توانید درباره‌ی کارهای روزمره و دانسته‌های خود درست جمله بسازید.
پرسش‌های اطلاعاتی با W در آلمانی با W-Fragen، یعنی پرسش‌های اطلاعاتی، درباره‌ی شخص، مکان، زمان و چیزهای دیگر سؤال می‌کنیم. در این درس، واژه‌ی پرسشی مناسب و ترتیب درست واژه‌ها را یاد می‌گیرید تا در موقعیت‌های روزمره سؤال بسازید.
پرسش‌های بله و خیر و پاسخ با ja، nein، doch پرسش‌های بله و خیر معمولاً با فعل شروع می‌شوند و برای پاسخ به آن‌ها به کلمه‌ی پرسشی نیاز نداریم. در این درس یاد می‌گیرید چه زمانی از ja، nein و doch استفاده کنید، به‌ویژه وقتی خود پرسش منفی است.
bestimmter Artikel و unbestimmter Artikel در آلمانی Artikel، واژه‌ای است که قبل از اسم می‌آید و به شناختن جنس و نقش آن کمک می‌کند. با der, die, das درباره‌ی چیز مشخص و با ein, eine درباره‌ی یک چیز نامشخص صحبت می‌کنیم.
جنسیت اسم‌ها: پایان واژه و راهنمای تشخیص در آلمانی، هر اسم یک جنسیت دستوری دارد: مذکر، مؤنث یا خنثی. پایان واژه گاهی به تشخیص آن کمک می‌کند، اما بهتر است هر اسم را همراه با der، die یا das یاد بگیرید.
جمع بستن اسم‌ها در آلمانی برای صحبت درباره‌ی چند نفر یا چند چیز، به شکل جمع اسم نیاز دارید. در آلمانی جمع همه‌ی اسم‌ها با یک پسوند ساخته نمی‌شود؛ بهتر است هر اسم را همراه با Artikel و شکل جمع آن یاد بگیرید.
Nominativ و Akkusativ در آلمانی حالت‌های مهم عبارت‌اند از Nominativ و Akkusativ. با شناخت این دو حالت، می‌توانید فاعل و مفعول مستقیم را پیدا کنید و شکل درست Artikel یا ضمیر را به کار ببرید.
منفی کردن با nicht و kein برای گفتن «نیست»، «ندارم» یا «انجام نمی‌دهم»، در آلمانی از nicht و kein استفاده می‌کنیم. انتخاب درست به چیزی بستگی دارد که منفی می‌کنید؛ شکل kein نیز با اسم تغییر می‌کند.
Possessivartikel در Nominativ Possessivartikel (واژه‌ی ملکی) مانند mein و dein نشان می‌دهند چیزی متعلق به چه کسی است. در این درس یاد می‌گیرید برای همه‌ی اشخاص و برای اسم‌های مفرد و جمع، شکل درست آن‌ها را در Nominativ انتخاب کنید.
Modalverben در Präsens فعل‌های können، müssen، sollen، wollen، dürfen و möchten توانایی، ضرورت، خواست یا دستور دیگران، خواسته و اجازه را بیان می‌کنند. با آن‌ها می‌توانید درباره‌ی کارهای روزانه صحبت کنید، اجازه بگیرید و مؤدبانه چیزی درخواست کنید.
فعل‌های جداشدنی در Präsens فعل‌های جداشدنی مانند aufstehen، einkaufen و anrufen دو بخش دارند. در جمله‌های ساده‌ی Präsens (زمان حال)، بخش اصلی صرف می‌شود و پیشوند در پایان جمله می‌آید؛ این الگو برای صحبت درباره‌ی کارهای روزانه بسیار کاربردی است.
امر، درخواست و راهنمایی در آلمانی Imperativ یعنی ساخت امری؛ با آن از کسی می‌خواهیم کاری انجام دهد. این ساخت برای درخواست، راهنمایی و دستور کاربرد دارد و شکل آن به مخاطب بستگی دارد.
اعداد، ساعت، روزهای هفته و تاریخ برای گفتن شماره، ساعت قرار و تاریخ، به اعداد و چند ساختار ساده نیاز دارید. در این درس، تفاوت acht Uhr و halb acht و روش خواندن روزهای هفته و تاریخ را یاد می‌گیرید.
بیان زمان با um، am، im و von … bis برای گفتن زمان در آلمانی، معمولاً یک حرف اضافه پیش از ساعت یا نام روز و ماه می‌آید. با um، am، im و von … bis می‌توانید زمان قرار، کار یا کلاس را بیان کنید.
وصل کردن جمله‌ها با und، aber، oder و denn با und، aber، oder و denn می‌توانید جمله‌های کوتاه را به هم وصل کنید. این واژه‌ها به شما کمک می‌کنند اطلاعات بیشتری بدهید، تفاوتی را نشان دهید، انتخابی مطرح کنید یا دلیل بیاورید.
بیان مکان و جهت در آلمانی با واژه‌هایی مانند hier و dort می‌گوییم کسی یا چیزی کجاست. برای نشان دادن مسیر و مقصد نیز از عبارت‌هایی مانند links و nach Hause استفاده می‌کنیم. این عبارت‌ها برای پرسیدن آدرس و صحبت درباره‌ی خانه و رفت‌وآمد کاربرد دارند.
بیان زمان و دفعات انجام کار با واژه‌هایی مانند immer و oft می‌گوییم یک کار چند وقت یک‌بار انجام می‌شود. با heute و morgen زمان انجام آن را مشخص می‌کنیم. این واژه‌ها برای صحبت درباره‌ی برنامه‌ها و عادت‌های روزانه کاربرد دارند.
بیان وجود و توصیف با es gibt و es ist با es gibt می‌گوییم چیزی وجود دارد یا در دسترس است. با es ist معمولاً وضعیت یا ویژگی چیزی را بیان می‌کنیم؛ تفاوت این دو برای صحبت درباره‌ی خانه، محل کار و خدمات مهم است.
صفت در جمله و متضادهای پرکاربرد صفت یا Adjektiv ویژگی یک شخص یا چیز را بیان می‌کند؛ مثلاً بزرگ، کوچک یا گرم بودن. در ساختار Das Haus ist groß.، صفت پس از فعل می‌آید و پایان آن تغییر نمی‌کند. با این ساختار می‌توانید درباره‌ی خانه، خرید و وضعیت خود صحبت کنید.