مبحث‌های سطح A1
  1. انواع واژه و نوشتن اسم‌ها با حرف بزرگ
  2. جمله‌ی خبری و جایگاه دوم فعل
  3. ضمیرهای فاعلی و خطاب du و Sie
  4. فعل‌های sein و haben در Präsens
  5. صرف فعل‌های باقاعده در Präsens
  6. فعل‌های بی‌قاعده در Präsens
  7. پرسش‌های اطلاعاتی با W در آلمانی
  8. پرسش‌های بله و خیر و پاسخ با ja، nein، doch
  9. bestimmter Artikel و unbestimmter Artikel در آلمانی
  10. جنسیت اسم‌ها: پایان واژه و راهنمای تشخیص
  11. جمع بستن اسم‌ها در آلمانی
  12. Nominativ و Akkusativ در آلمانی
  13. منفی کردن با nicht و kein
  14. Possessivartikel در Nominativ
  15. Modalverben در Präsens
  16. فعل‌های جداشدنی در Präsens
  17. امر، درخواست و راهنمایی در آلمانی
  18. اعداد، ساعت، روزهای هفته و تاریخ
  19. بیان زمان با um، am، im و von … bis
  20. وصل کردن جمله‌ها با und، aber، oder و denn
  21. بیان مکان و جهت در آلمانی
  22. بیان زمان و دفعات انجام کار
  23. بیان وجود و توصیف با es gibt و es ist
  24. صفت در جمله و متضادهای پرکاربرد

صفت در جمله و متضادهای پرکاربرد

صفت یا Adjektiv ویژگی یک شخص یا چیز را بیان می‌کند؛ مثلاً بزرگ، کوچک یا گرم بودن. در ساختار Das Haus ist groß.، صفت پس از فعل می‌آید و پایان آن تغییر نمی‌کند. با این ساختار می‌توانید درباره‌ی خانه، خرید و وضعیت خود صحبت کنید.

صفت چه کاری انجام می‌دهد؟

Adjektiv یعنی «صفت»: واژه‌ای که ویژگی یا وضعیت یک شخص یا چیز را نشان می‌دهد. برای مثال، groß یعنی «بزرگ» و klein یعنی «کوچک». با صفت می‌توانید بگویید اتاق چگونه است، غذا چه وضعی دارد یا خودتان چه احساسی دارید.

در این درس، صفت را برای توصیف فاعل به کار می‌بریم. Subjekt یعنی «فاعل»؛ شخص یا چیزی که جمله درباره‌ی آن است. فاعل می‌تواند اسم یا ضمیر باشد.

ساختار ساده: فاعل، فعل، صفت

ساختار اصلی این است: فاعل + شکل مناسب فعل + صفت. فعل sein یعنی «بودن» و شکل آن با فاعل تغییر می‌کند.

  • Das Zimmer ist klein. یعنی «اتاق کوچک است.»
  • Ich bin müde. یعنی «من خسته‌ام.»

در جمله‌ی خبری ساده، فعل در جایگاه دوم است. وقتی جمله را با فاعل شروع می‌کنید، صفت معمولاً بعد از فعل می‌آید. در فارسی می‌گوییم «اتاق کوچک است»، اما در آلمانی ترتیب این جمله «اتاق، است، کوچک» است. جمله‌ی آلمانی را با ترتیب فارسی نسازید.

فعل تغییر می‌کند، صفت نه

شکل‌های فعل را با فاعل یاد بگیرید: ich bin، du bist، er/sie/es ist، wir sind، ihr seid و sie/Sie sind. جدول پایین همه‌ی این شکل‌ها را دارد.

در این کاربرد، صفت پسوند نمی‌گیرد. فرقی ندارد فاعل مذکر، مؤنث، خنثی یا جمع باشد:

  • Der Tisch ist klein. یعنی «میز کوچک است.»
  • Die Tasche ist klein. یعنی «کیف کوچک است.»
  • Das Zimmer ist klein. یعنی «اتاق کوچک است.»
  • Die Zimmer sind klein. یعنی «اتاق‌ها کوچک هستند.»

در جمله‌ی آخر، فعل برای جمع تغییر کرده، اما klein همان شکل ساده را دارد. این قاعده مربوط به صفتی است که ویژگی فاعل را پس از فعل بیان می‌کند؛ صفت پیش از اسم قواعد دیگری دارد.

سؤال، منفی کردن و شدت

برای سؤال بله یا خیر، فعل را به ابتدای جمله ببرید:

  • Ist das Zimmer warm? یعنی «آیا اتاق گرم است؟»

برای منفی کردن ویژگی، nicht یعنی «نه» را پیش از صفت بگذارید:

  • Das Zimmer ist nicht warm. یعنی «اتاق گرم نیست.»

برای بیان شدت، sehr یعنی «خیلی» را پیش از صفت قرار دهید:

  • Das Zimmer ist sehr warm. یعنی «اتاق خیلی گرم است.»

متضادها را دوتایی یاد بگیرید

یادگیری دو صفت مخالف کنار هم، انتخاب واژه را آسان‌تر می‌کند. مثلاً teuer یعنی «گران» و billig یعنی «ارزان».

به معنی در موقعیت توجه کنید: برای سن افراد، مقابل alt یعنی «پیر»، واژه‌ی jung یعنی «جوان» است. برای چیزها، مقابل alt یعنی «قدیمی»، واژه‌ی neu یعنی «جدید» است. همچنین schwer می‌تواند «سنگین» یا «دشوار» باشد و leicht متناسب با موقعیت «سبک» یا «آسان» معنی می‌دهد.

جدول

بخش فاعل یا صفت شکل فعل یا متضاد معنی یا نکته
فعل: اول‌شخص مفرد ich bin من هستم
فعل: دوم‌شخص مفرد du bist تو هستی
فعل: سوم‌شخص مفرد er / sie / es ist او یا آن است؛ برای هر ۳ جنس
فعل: اول‌شخص جمع wir sind ما هستیم
فعل: دوم‌شخص جمع ihr seid شما هستید؛ خطاب دوستانه به چند نفر
فعل: سوم‌شخص جمع sie sind آن‌ها هستند
فعل: خطاب رسمی Sie sind شما هستید؛ خطاب رسمی به ۱ یا چند نفر
شکل صفت groß groß پس از فعل، برای هر ۳ جنس و جمع بدون تغییر
منفی کردن nicht nicht warm گرم نیست
بیان شدت sehr sehr warm خیلی گرم
اندازه groß klein بزرگ / کوچک
سن افراد alt jung پیر / جوان
تازگی چیزها alt neu قدیمی / جدید
قیمت teuer billig گران / ارزان
دما warm kalt گرم / سرد
دمای زیاد heiß kalt داغ / سرد
روشنایی hell dunkel روشن / تاریک
کیفیت gut schlecht خوب / بد
سرعت schnell langsam سریع / آهسته
وزن یا دشواری leicht schwer سبک / سنگین؛ آسان / دشوار
درستی richtig falsch درست / نادرست
پُر بودن voll leer پُر / خالی
تمیزی sauber schmutzig تمیز / کثیف
صدا laut leise بلند / آرام؛ درباره‌ی صدا
رفتار freundlich unfreundlich خوش‌برخورد / بدبرخورد
سلامتی gesund krank سالم / بیمار
طول lang kurz بلند / کوتاه
باز بودن offen geschlossen باز / بسته

مثال‌ها

Ich bin müde.

من خسته‌ام.

با ich شکل فعل bin است.

Du bist jung.

تو جوان هستی.

با du از bist استفاده می‌کنیم.

Der Tisch ist groß.

میز بزرگ است.

صفت groß پس از فعل پسوند نمی‌گیرد.

Die Tasche ist schwer.

کیف سنگین است.

مؤنث بودن اسم، شکل صفت schwer را تغییر نمی‌دهد.

Das Zimmer ist sehr hell.

اتاق خیلی روشن است.

sehr پیش از صفت، شدت ویژگی را نشان می‌دهد.

Die Schuhe sind billig.

کفش‌ها ارزان هستند.

برای فاعل جمع، فعل sind است؛ صفت تغییر نمی‌کند.

Der Kaffee ist nicht heiß.

قهوه داغ نیست.

nicht پیش از صفت، ویژگی را منفی می‌کند.

Sind die Zimmer sauber?

آیا اتاق‌ها تمیز هستند؟

در سؤال بله یا خیر، فعل sind در ابتدای جمله قرار می‌گیرد.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه: Das Haus groß ist. — درست: Das Haus ist groß. — در این جمله‌ی خبری، فعل باید در جایگاه دوم باشد.
  • اشتباه: Die Tasche ist kleine. — درست: Die Tasche ist klein. — صفت پس از این فعل برای اسم مؤنث پسوند نمی‌گیرد.
  • اشتباه: Die Zimmer ist klein. — درست: Die Zimmer sind klein. — برای فاعل جمع از sind استفاده کنید.
  • اشتباه: Ich müde. — درست: Ich bin müde. — در آلمانی نمی‌توان فعل «بودن» را در این جمله حذف کرد.
  • اشتباه: Das Zimmer ist kein warm. — درست: Das Zimmer ist nicht warm. — برای منفی کردن صفت در این ساختار، nicht به کار می‌رود.

مبحث‌های مرتبط