مبحث‌های سطح A1
  1. انواع واژه و نوشتن اسم‌ها با حرف بزرگ
  2. جمله‌ی خبری و جایگاه دوم فعل
  3. ضمیرهای فاعلی و خطاب du و Sie
  4. فعل‌های sein و haben در Präsens
  5. صرف فعل‌های باقاعده در Präsens
  6. فعل‌های بی‌قاعده در Präsens
  7. پرسش‌های اطلاعاتی با W در آلمانی
  8. پرسش‌های بله و خیر و پاسخ با ja، nein، doch
  9. bestimmter Artikel و unbestimmter Artikel در آلمانی
  10. جنسیت اسم‌ها: پایان واژه و راهنمای تشخیص
  11. جمع بستن اسم‌ها در آلمانی
  12. Nominativ و Akkusativ در آلمانی
  13. منفی کردن با nicht و kein
  14. Possessivartikel در Nominativ
  15. Modalverben در Präsens
  16. فعل‌های جداشدنی در Präsens
  17. امر، درخواست و راهنمایی در آلمانی
  18. اعداد، ساعت، روزهای هفته و تاریخ
  19. بیان زمان با um، am، im و von … bis
  20. وصل کردن جمله‌ها با und، aber، oder و denn
  21. بیان مکان و جهت در آلمانی
  22. بیان زمان و دفعات انجام کار
  23. بیان وجود و توصیف با es gibt و es ist
  24. صفت در جمله و متضادهای پرکاربرد

Possessivartikel در Nominativ

Possessivartikel (واژه‌ی ملکی) مانند mein و dein نشان می‌دهند چیزی متعلق به چه کسی است. در این درس یاد می‌گیرید برای همه‌ی اشخاص و برای اسم‌های مفرد و جمع، شکل درست آن‌ها را در Nominativ انتخاب کنید.

واژه‌ی ملکی چه کاری انجام می‌دهد؟

Possessivartikel یعنی واژه‌ی ملکی که قبل از اسم می‌آید و مالکیت یا ارتباط را نشان می‌دهد. مثلاً mein Buch یعنی «کتاب من» و meine Mutter یعنی «مادر من». برخلاف فارسی، این واژه در آلمانی پیش از اسم قرار می‌گیرد.

Artikel؛ مانند der، die و das. واژه‌ی ملکی جای Artikel را می‌گیرد؛ بنابراین پیش از یک اسم، هر دو را با هم نمی‌آوریم.

اول مشخص کنید: مال چه کسی؟

بخش اصلی واژه‌ی ملکی به صاحب چیز یا شخصی که درباره‌اش صحبت می‌کنیم بستگی دارد:

  • ich → mein: «من ← مال من»
  • du → dein: «تو ← مال تو»
  • er → sein: «او، مذکر ← مال او»
  • sie → ihr: «او، مؤنث ← مال او»
  • es → sein: «آن، خنثی ← مال آن»
  • wir → unser: «ما ← مال ما»
  • ihr → euer: «شما، چند نفر خودمانی ← مال شما»
  • sie → ihr: «آن‌ها ← مال آن‌ها»
  • Sie → Ihr: «شما، محترمانه ← مال شما»

در فارسی برای زن و مرد از «او» استفاده می‌کنیم، اما در آلمانی این تفاوت مهم است. برای اشاره به مالک مذکر از sein و برای مالک مؤنث از ihr استفاده می‌کنیم.

بعد مشخص کنید: کدام اسم؟

پایان واژه‌ی ملکی به Genus (جنس دستوری) و تعداد اسم بعد از آن بستگی دارد، نه به جنس صاحب آن.

  • اسم مذکر: mein Vater یعنی «پدر من»؛ بدون پایان اضافه.
  • اسم خنثی: mein Kind یعنی «فرزند من»؛ بدون پایان اضافه.
  • اسم مؤنث: meine Mutter یعنی «مادر من»؛ با پایان -e.
  • اسم جمع: meine Kinder یعنی «فرزندان من»؛ با پایان -e.

همین الگو برای بقیه‌ی اشخاص هم برقرار است. اسم را همراه آرتیکلش یاد بگیرید تا بتوانید شکل ملکی درست را انتخاب کنید.

Nominativ کجا استفاده می‌شود؟

در این درس، شکل‌های ملکی را برای این حالت یاد می‌گیریم. در جمله‌ی Mein Bruder kommt. یعنی «برادرم می‌آید»، برادر فاعل جمله است.

بعد از فعل sein به معنی «بودن» نیز اسم معرفی‌شده در این ساختار Nominativ دارد: Das ist meine Tasche. یعنی «این کیف من است». شکل‌های جدول را برای همه‌ی جایگاه‌های اسم در جمله به کار نبرید؛ حالت‌های دیگر قواعد خودشان را دارند.

دو نکته‌ی مهم در نوشتن

برای «شما»ی خودمانیِ جمع، شکل‌های رایج euer و eure هستند: euer Vater و eure Mutter. هنگام اضافه‌شدن پایان، شکل رایج از euer به eure تبدیل می‌شود.

واژه‌ی ملکی خطاب محترمانه همیشه با حرف بزرگ نوشته می‌شود: Ihr و Ihre. شکل‌های ihr و ihre برای «مال او» با مالک مؤنث یا «مال آن‌ها» یکسان‌اند؛ از متن می‌فهمیم منظور کدام است.

جدول

شخص معنی ملکی مذکر؛ پدر خنثی؛ فرزند مؤنث؛ مادر جمع؛ فرزندان
ich مال من mein Vater mein Kind meine Mutter meine Kinder
du مال تو dein Vater dein Kind deine Mutter deine Kinder
er مال او؛ مذکر sein Vater sein Kind seine Mutter seine Kinder
sie مال او؛ مؤنث ihr Vater ihr Kind ihre Mutter ihre Kinder
es مال آن؛ خنثی sein Vater sein Kind seine Mutter seine Kinder
wir مال ما unser Vater unser Kind unsere Mutter unsere Kinder
ihr مال شما؛ جمع خودمانی euer Vater euer Kind eure Mutter eure Kinder
sie مال آن‌ها ihr Vater ihr Kind ihre Mutter ihre Kinder
Sie مال شما؛ محترمانه Ihr Vater Ihr Kind Ihre Mutter Ihre Kinder

مثال‌ها

Mein Vater kommt.

پدرم می‌آید.

اسم مذکر است؛ mein پایان اضافه ندارد.

Deine Mutter ist hier.

مادرت اینجاست.

برای اسم مؤنث از deine استفاده می‌کنیم.

Sein Kind ist klein.

فرزند او کوچک است.

در این مثال مالک مرد است و Kind اسم خنثی است.

Ihre Tasche ist rot.

کیف او قرمز است.

در این مثال مالک زن است؛ Ihre به دلیل آغاز جمله با حرف بزرگ آمده است.

Unser Lehrer ist nett.

معلم ما مهربان است.

برای «مال ما» با اسم مذکر از unser استفاده می‌کنیم.

Ist das euer Auto?

آیا این ماشین شماست؟

euer برای چند مخاطب خودمانی و اسم خنثی است.

Eure Kinder sind hier.

فرزندان شما اینجا هستند.

برای اسم جمع، شکل رایج eure است.

Ist das Ihre Wohnung?

آیا این آپارتمان شماست؟

Ihre در خطاب محترمانه، حتی وسط جمله با حرف بزرگ نوشته می‌شود.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه: Mein Mutter ist hier. — درست: Meine Mutter ist hier. — اسم مادر مؤنث است؛ واژه‌ی ملکی پایان -e می‌گیرد.
  • اشتباه: Meine Buch ist neu. — درست: Mein Buch ist neu. — اسم کتاب خنثی است؛ در Nominativ پایان اضافه نمی‌گیرد.
  • اشتباه: Mein Kinder sind hier. — درست: Meine Kinder sind hier. — اسم جمع به شکل ملکی با پایان -e نیاز دارد.
  • اشتباه: Das ist der mein Vater. — درست: Das ist mein Vater. — واژه‌ی ملکی جای Artikel را می‌گیرد.
  • اشتباه: Das ist euer Wohnung. — درست: Das ist eure Wohnung. — برای اسم مؤنث، شکل رایج eure است.

مبحث‌های مرتبط