مبحثهای سطح A2
- ساخت Partizip II در آلمانی
- گذشتهی Perfekt با haben و sein
- Präteritum sein، haben و Modalverben
- صحبت دربارهی آینده با Präsens و Futur I
- Dativ: Artikel و ضمیرهای شخصی
- فعلهای Dativ در آلمانی
- ترتیب دو مفعول Dativ و Akkusativ
- ضمیرهای شخصی در Akkusativ و Dativ
- حروف اضافه با Akkusativ
- حروف اضافه با Dativ: از mit تا gegenüber
- حروف اضافهی دوحالتی: مکان و جهت
- بیان مکان، مقصد و مبدأ در آلمانی
- حرفهای اضافهی زمان: از گذشته تا آینده
- Nebensätze با weil و dass
- وصلکردن جملهها: دلیل، نتیجه و اصلاح
- Modalverben: توصیه، اجازه و درخواست مؤدبانه
- درخواستها و خواستههای مؤدبانه در آلمانی
- فعلها و ضمیرهای بازتابی در آلمانی
- صرف صفت پس از bestimmter Artikel
- صرف صفت پس از unbestimmter Artikel، kein و Possessivartikel
- صفت تفضیلی و عالی در آلمانی
- Possessivartikel در Akkusativ و Dativ
- واژههای اشاره در آلمانی
- بیان مقدار: زیاد، کم، همه و چند
- پرسیدن دربارهی انتخاب، نوع، شخص و چیزها
- جایگاه nicht در جمله
- ترتیب زمان، علت، شیوه و مکان در جمله
- فعلهای دارای حرف اضافه در آلمانی
- اسمهای مرکب و Artikel آنها
Possessivartikel در Akkusativ و Dativ
Possessivartikel (واژهی ملکی) مانند mein و dein نشان میدهند چیزی به چه کسی تعلق دارد. در حالتهای Akkusativ و Dativ، پایان این واژهها با نقش، Genus (جنس دستوری) و شمار اسم بعدی هماهنگ میشود.
واژهی ملکی از چه بخشهایی ساخته میشود؟
Possessivartikel یعنی واژهی ملکیِ همراه اسم؛ مانند mein در mein Bruder، به معنی «برادر من». برای انتخاب شکل درست، ۲ تصمیم جدا میگیریم: صاحب چه کسی است؟ و اسم بعدی چه ویژگی و نقشی دارد؟
پایهی ملکی به صاحب بستگی دارد:
- ich → mein: «من ← مال من»
- du → dein: «تو ← مال تو»
- er → sein: «او، مذکر ← مال او»
- sie → ihr: «او، مؤنث ← مال او»
- es → sein: «آن، خنثی ← مال آن»
- wir → unser: «ما ← مال ما»
- ihr → euer: «شما، جمع دوستانه ← مال شما»
- sie → ihr: «آنها ← مال آنها»
- Sie → Ihr: «شما، محترمانه ← مال شما»
شکل محترمانهی Ihr و همهی شکلهای صرفشدهی آن همیشه با حرف بزرگ شروع میشوند. ihr با حرف کوچک میتواند به یک زن یا به چند نفر اشاره کند؛ بافت جمله معنی را روشن میکند.
نقش اسم را پیدا کنید
Akkusativ؛ مثلاً چیزی که میخریم یا کسی که میبینیم. Dativ؛ مثلاً شخصی که با فعل helfen، «کمک کردن»، میآید.
حرف اضافه هم میتواند حالت را تعیین کند: بعد از für، «برای»، Akkusativ میآید و بعد از mit، «با»، Dativ. بنابراین حالت را فقط از ترجمهی فارسی حدس نزنید؛ فعل یا حرف اضافهی آلمانی را بررسی کنید.
واژهی ملکی جای Artikel را میگیرد. برای «برادر من» از mein Bruder استفاده میکنیم و Artikel دیگری پیش از آن نمیآوریم.
پایانها در Akkusativ
پایان واژهی ملکی به اسم بعد از آن بستگی دارد، نه به جنس صاحب:
- مذکر: پایان -en، مانند meinen Bruder، «برادر من».
- مؤنث: پایان -e، مانند meine Schwester، «خواهر من».
- خنثی: بدون پایان، مانند mein Kind، «فرزند من».
- جمع: پایان -e، مانند meine Kinder، «فرزندان من».
در مقایسه با Nominativ، فقط شکل مذکر تغییر میکند. مثلاً در seine Schwester صاحب مذکر است، اما پایان -e به مؤنث بودن «خواهر» مربوط میشود.
پایانها در Dativ
در Dativ، مذکر و خنثی پایان -em، مؤنث پایان -er و جمع پایان -en میگیرند: meinem Bruder، «برادر من»، meiner Schwester، «خواهر من»، meinem Kind، «فرزند من»، و meinen Kindern، «فرزندان من».
در Dativ جمع، خود اسم هم معمولاً -n میگیرد: Kinder → Kindern. اگر جمع از قبل به -n یا -en ختم شود، چیزی اضافه نمیکنیم؛ مانند Eltern، «والدین». جمعهای دارای -s هم این پایان را نمیگیرند؛ مانند Autos، «خودروها».
نکتهی ویژهی «مال شما» و روش انتخاب
پایهی euer پیش از پایان صرفی معمولاً به eur- تبدیل میشود: euren، eure، eurem و eurer. شکل بدون پایان همان euer است. در unser میتوانید شکلهای روشن و کامل جدول، مانند unserem، را به کار ببرید.
برای ساختن هر عبارت، اول صاحب را مشخص کنید؛ سپس حالت، Genus و مفرد یا جمع بودن اسم را پیدا کنید. جدول زیر همهی ترکیبهای Akkusativ و Dativ را نشان میدهد.
جدول
| صاحب | حالت | مذکر | مؤنث | خنثی | جمع |
|---|---|---|---|---|---|
| من | Akkusativ | meinen | meine | mein | meine |
| من | Dativ | meinem | meiner | meinem | meinen |
| تو | Akkusativ | deinen | deine | dein | deine |
| تو | Dativ | deinem | deiner | deinem | deinen |
| او، مذکر؛ آن، خنثی | Akkusativ | seinen | seine | sein | seine |
| او، مذکر؛ آن، خنثی | Dativ | seinem | seiner | seinem | seinen |
| او، مؤنث | Akkusativ | ihren | ihre | ihr | ihre |
| او، مؤنث | Dativ | ihrem | ihrer | ihrem | ihren |
| ما | Akkusativ | unseren | unsere | unser | unsere |
| ما | Dativ | unserem | unserer | unserem | unseren |
| شما، جمع دوستانه | Akkusativ | euren | eure | euer | eure |
| شما، جمع دوستانه | Dativ | eurem | eurer | eurem | euren |
| آنها | Akkusativ | ihren | ihre | ihr | ihre |
| آنها | Dativ | ihrem | ihrer | ihrem | ihren |
| شما، محترمانه | Akkusativ | Ihren | Ihre | Ihr | Ihre |
| شما، محترمانه | Dativ | Ihrem | Ihrer | Ihrem | Ihren |
مثالها
Ich suche meinen Schlüssel in der Küche.
من دنبال کلیدم در آشپزخانه میگردم.
اسم Schlüssel مذکر و مفعول مستقیم است؛ پس meinen میآید.
Hast du deine Tasche im Auto?
کیفت را در ماشین داری؟
برای اسم مؤنث در Akkusativ از deine استفاده میکنیم.
Er bringt sein Kind zur Schule.
او فرزندش را به مدرسه میبرد.
اسم Kind خنثی است؛ sein در Akkusativ پایان نمیگیرد.
Wir besuchen unsere Freunde am Sonntag.
ما یکشنبه به دیدن دوستانمان میرویم.
اسم جمع در Akkusativ با unsere میآید.
Ich helfe meinem Vater beim Kochen.
من در آشپزی به پدرم کمک میکنم.
فعل helfen Dativ میخواهد؛ شکل مذکر meinem است.
Sie fährt mit ihrem Kind zum Arzt.
او همراه فرزندش به مطب پزشک میرود.
بعد از mit Dativ میآید؛ برای اسم خنثی از ihrem استفاده میشود.
Ich spreche morgen mit Ihrer Kollegin.
من فردا با همکار زن شما صحبت میکنم.
شکل مؤنث Dativ Ihrer است؛ حرف بزرگ، خطاب محترمانه را نشان میدهد.
Wir fahren mit euren Kindern zum Schwimmbad.
ما همراه فرزندان شما به استخر میرویم.
در euren Kindern هم واژهی ملکی پایان Dativ جمع دارد و هم اسم -n گرفته است.
اشتباههای رایج
- اشتباه: Ich besuche mein Bruder. — درست: Ich besuche meinen Bruder. — مفعول مذکر در Akkusativ به پایان -en نیاز دارد.
- اشتباه: Ich fahre mit meine Schwester. — درست: Ich fahre mit meiner Schwester. — بعد از mit Dativ میآید؛ پایان مؤنث -er است.
- اشتباه: Wir spielen mit unseren Kinder. — درست: Wir spielen mit unseren Kindern. — در Dativ جمع، خود اسم Kinder هم -n میگیرد.
- اشتباه: Ich sehe euren Auto. — درست: Ich sehe euer Auto. — اسم Auto خنثی است و واژهی ملکی در Akkusativ پایان نمیگیرد.