گرامر سطح B1

1. Präteritum در آلمانی: فعل‌های باقاعده و بی‌قاعده Präteritum (گذشته‌ی ساده)؛ با آن اتفاق‌ها و وضعیت‌های گذشته را بیان می‌کنیم. این زمان در روایت‌های نوشتاری بسیار رایج است، اما شکل‌های فعل‌هایی مانند sein، haben و Modalverben (فعل‌های وجهی) در گفت‌وگو هم زیاد استفاده می‌شوند.
2. گذشته‌ی پیشین در آلمانی: Plusquamperfekt Plusquamperfekt (گذشته‌ی بعید) یعنی «گذشته‌ی پیشین»؛ با این زمان نشان می‌دهیم کاری پیش از یک رویداد دیگر در گذشته انجام شده بود. برای تعریف کردن ماجراها و توضیح علت یک وضعیت گذشته، شناخت این ساختار بسیار کاربردی است.
3. جای فعل در Nebensatz در Nebensatz (جمله‌ی وابسته)، فعل صرف‌شده معمولاً در پایان جمله قرار می‌گیرد. با شناخت جای Nebensatz و ترتیب Hilfsverben (فعل‌های کمکی) و وجهی، می‌توانید دلیل، شرط، پرسش غیرمستقیم و توضیح‌های تکمیلی را دقیق‌تر بیان کنید.
4. تفاوت wenn و als: زمان، تکرار و شرط هر دو واژه‌ی wenn و als می‌توانند معنای «وقتی که» بدهند، اما کاربردشان یکسان نیست. برای انتخاب درست باید تشخیص دهید درباره‌ی یک موقعیت مشخص در گذشته، اتفاقی تکراری یا یک شرط صحبت می‌کنید.
5. جمله‌های زمانی با während، bevor و پیوندهای دیگر با Temporalsätze یعنی «Nebensätze (جمله‌های وابسته) زمانی» مشخص می‌کنیم کاری چه زمانی، پیش از چه اتفاقی یا تا چه موقع انجام می‌شود. در این درس، کاربرد ۷ پیوند زمانی، ترتیب فعل‌ها و انتخاب زمان مناسب را یاد می‌گیرید.
6. بیان دلیل با weil، da و جایگزین‌ها جمله‌های علّی توضیح می‌دهند چرا کاری انجام می‌شود یا وضعیتی وجود دارد. در این درس، کاربرد weil و da را یاد می‌گیرید و می‌بینید چگونه همان رابطه را با denn، deshalb و چند جایگزین رایج بیان کنید.
7. بیان خلاف انتظار با obwohl، trotzdem و zwar ... aber برای گفتن «با اینکه» و «با این حال» در آلمانی، می‌توان از obwohl و trotzdem استفاده کرد. ساختار zwar ... aber نیز کمک می‌کند یک نکته را بپذیرید و سپس محدودیت یا نکته‌ی مخالف آن را بیان کنید؛ تفاوت اصلی این ساختارها در معنای دقیق و جای فعل است.
8. بیان هدف با damit و um ... zu جمله‌های هدف نشان می‌دهند کاری را برای رسیدن به چه نتیجه‌ای انجام می‌دهیم. با damit و um ... zu می‌توانید درباره‌ی هدف کارها، برنامه‌ها و درخواست‌ها دقیق‌تر صحبت کنید.
9. جمله‌های شرطی با wenn، falls و sonst جمله‌های شرطی نشان می‌دهند که انجام یک کار یا رخ‌دادن یک نتیجه به چه شرطی وابسته است. با wenn و falls شرط را بیان می‌کنیم؛ با sonst می‌گوییم اگر شرط رعایت نشود، چه اتفاقی می‌افتد.
10. بیان نتیجه با sodass، so … dass و deshalb جمله‌های نتیجه‌ای نشان می‌دهند یک اتفاق چه پیامدی دارد. با sodass و so … dass نتیجه را در Nebensatz (جمله‌ی وابسته) می‌آوریم؛ با deshalb آن را در Hauptsatz (جمله‌ی اصلی) بیان می‌کنیم.
11. Relativsätze و حالت ضمیر موصولی Relativsatz (جمله‌ی موصولی)؛ جمله‌ای که درباره‌ی یک اسم توضیح بیشتری می‌دهد. برای انتخاب Relativpronomen، یعنی ضمیر موصولی، باید جنس و شمار اسم را با نقش ضمیر در Relativsatz ترکیب کنید.
12. Infinitiv با zu در آلمانی Infinitiv mit zu یعنی «Infinitiv (مصدر) همراه با zu»؛ ساختاری برای بیان کارهایی مثل برنامه‌ریزی، تلاش، درخواست و ارزیابی. با این ساختار می‌توانید جمله‌های مرتبط را کوتاه‌تر بیان کنید، بدون اینکه برای هر کار یک جمله‌ی کامل بسازید.
13. پرسش‌های غیرمستقیم با ob و واژه‌های پرسشی در پرسش غیرمستقیم، سؤال را داخل جمله‌ای دیگر قرار می‌دهیم؛ مثلاً می‌گوییم «می‌دانید اتوبوس چه زمانی می‌آید؟». در آلمانی، این ساخت با ob یا یک واژه‌ی پرسشی ساخته می‌شود و فعل صرف‌شده به پایان Nebensatz (جمله‌ی وابسته) می‌رود.
14. مقایسه با genauso … wie، als و je … desto برای بیان برابری از genauso … wie و برای بیان تفاوت همراه با صفت تفضیلی از als استفاده می‌کنیم. ساختار je … desto نشان می‌دهد که با تغییر یک چیز، چیز دیگری هم تغییر می‌کند؛ همان معنای «هرچه …، …تر» در فارسی.
15. حروف ربط دوتایی: انتخاب، جمع و نفی حروف ربط دوتایی از ۲ بخش تشکیل می‌شوند و میان دو گزینه یا دو بخش جمله رابطه برقرار می‌کنند. با entweder ... oder انتخاب می‌کنیم، با sowohl ... als auch هر دو مورد را تأیید می‌کنیم و با weder ... noch هر دو را نفی می‌کنیم.
16. جایگاه فعل پس از deswegen، trotzdem، außerdem و dann واژه‌های deswegen، trotzdem، außerdem و dann رابطه‌ی معنایی میان جمله‌ها را روشن می‌کنند. اگر جمله با آن‌ها شروع شود، فعل صرف‌شده بلافاصله پس از آن‌ها می‌آید؛ یعنی فعل همچنان در جایگاه ۲ است، نه جایگاه ۱.
17. Vorgangspassiv در حال و Präteritum در Vorgangspassiv (مجهول فرایندی)، توجه روی انجام کار است، نه لزوماً کسی که آن را انجام می‌دهد. با ترکیب شکل مناسب werden و Partizip II (شکل سوم فعل)، می‌توانید درباره‌ی کارهای روزمره، خدمات و روندهای اداری در Präsens (زمان حال) و Präteritum (گذشته‌ی ساده) صحبت کنید.
18. Passiv در Perfekt (گذشته‌ی نقلی) و با Modalverben در Passiv (ساخت مجهول)، تمرکز بر کاری است که انجام می‌شود، نه لزوماً کسی که آن را انجام می‌دهد. در این درس یاد می‌گیرید از کارهای انجام‌شده با Perfekt (گذشته‌ی نقلی) و از الزام، امکان یا اجازه با Modalverben (فعل‌های وجهی) صحبت کنید.
19. توصیه، درخواست مؤدبانه و آرزو با Konjunktiv II Konjunktiv II (وجه التزامی نوع دوم) یعنی وجهی از فعل که با آن از واقعیت فاصله می‌گیریم و خواسته، موقعیت فرضی یا درخواست مؤدبانه بیان می‌کنیم. با شکل‌هایی مانند würde، hätte، wäre و könnte می‌توانید در موقعیت‌های روزمره پیشنهاد بدهید، کمک بخواهید یا درباره‌ی آرزوهایتان صحبت کنید.
20. Infinitiv بدون zu با lassen، sehen و hören بعد از بعضی فعل‌های آلمانی، فعل دوم به صورت Infinitiv (مصدر) و بدون zu می‌آید. با این ساخت می‌توانید از اجازه‌دادن، سپردن کار به دیگری، دیدن و شنیدن یک اتفاق و فعالیت‌هایی مانند خریدرفتن صحبت کنید.
21. Genitiv برای مالکیت و وابستگی Genitiv؛ با آن نشان می‌دهیم چیزی متعلق به چه کسی است یا به چه چیزی مربوط می‌شود. در این درس، شکل آرتیکل‌ها، تغییر اسم‌ها و ساختن ترکیب‌هایی مانند «آدرس شرکت» را یاد می‌گیرید.
22. حروف اضافه با Genitiv: علت، تضاد، زمان و جایگزینی حروف اضافه‌ی wegen، trotz، während و statt معمولاً گروه اسمی را در حالت Genitiv می‌آورند. با آن‌ها می‌توانید علت، تضاد، زمان و جایگزینی را بدون ساختن Nebensatz (جمله‌ی وابسته) بیان کنید.
23. صرف اسم‌های ضعیف در آلمانی در n-Deklination، گروهی از اسم‌ها در بیشتر حالت‌ها پسوند -n یا -en می‌گیرند؛ بنابراین فقط تغییر Artikel کافی نیست. با شناخت این الگو می‌توانید اسم‌هایی مانند Junge، Mensch و Student را در مکالمه و نوشتار درست به کار ببرید.
24. صرف صفت بدون Artikel و جمع‌بندی وقتی صفت پیش از اسم می‌آید و آرتیکلی وجود ندارد، معمولاً خود صفت اطلاعات جنس، شمار و حالت اسم را نشان می‌دهد. در این درس، صرف صفت بدون Artikel را یاد می‌گیرید و هر سه الگوی اصلی صرف صفت را کنار هم مرور می‌کنید.
25. صفت‌ها و وجه‌های وصفی در نقش اسم در آلمانی، صفت‌ها و شکل‌های وصفی فعل می‌توانند به‌جای اسم به کار بروند؛ مانند der Deutsche به معنی «مرد آلمانی» و etwas Neues به معنی «چیزی تازه». این کلمه‌ها با حرف بزرگ نوشته می‌شوند، اما همچنان مانند صفت صرف می‌شوند.
26. کاربرد Partizip I و Partizip II به‌عنوان صفت Partizip یعنی «وجه وصفی فعل»؛ شکلی از فعل که می‌تواند مانند صفت، ویژگی یک اسم را بیان کند. با Partizip I (وجه وصفی اول) معمولاً انجام یک کار و با Partizip II (شکل سوم فعل) اغلب نتیجه یا حالت حاصل از آن را توصیف می‌کنیم. این شکل‌ها در آگهی‌ها، محیط کار و توصیف موقعیت‌های روزمره بسیار کاربردی‌اند.
27. فعل‌های حرف‌اضافه‌دار و ضمیرهای قیدی در آلمانی، بسیاری از فعل‌ها با حرف اضافه‌ی مشخصی می‌آیند. با صورت‌هایی مثل darauf و worauf می‌توانید درباره‌ی چیزها و موضوع‌ها سؤال کنید یا بدون تکرار اسم به آن‌ها اشاره کنید.
28. صفت‌ها با حرف اضافه در آلمانی بعضی صفت‌های آلمانی با حرف اضافه‌ی مشخصی به کار می‌روند؛ مثلاً stolz auf یعنی «مفتخر به». با یادگیری این ترکیب‌ها می‌توانید احساس، علاقه، رضایت و نظر خود را دقیق‌تر بیان کنید و Kasus (حالت دستوری) عبارت بعد از آن‌ها را درست انتخاب کنید.
29. ضمیرهای نامعین در آلمانی با Indefinitpronomen، یعنی ضمیرهای نامعین، درباره‌ی افراد یا چیزهایی حرف می‌زنیم که دقیقاً مشخص نیستند یا نامشان مهم نیست. این درس نشان می‌دهد چگونه «کسی»، «هیچ‌کس»، «چیزی»، «همه‌چیز» و «هرکس» را بیان کنید و شکل مناسب هر ضمیر را انتخاب کنید.
30. کاربردهای مختلف ضمیر es ضمیر es همیشه به معنی «آن» نیست؛ گاهی به یک اسم اشاره می‌کند و گاهی فقط نقشی دستوری دارد. با شناخت کاربردهای آن می‌توانید تشخیص دهید کجا باید بماند، کجا حذف می‌شود و چه زمانی فعل با آن هماهنگ نیست.
31. ترتیب اجزای جمله در بخش میانی Mittelfeld یعنی بخش میانی جمله؛ جایی که معمولاً فاعل، مفعول‌ها و اطلاعات زمان، علت، شیوه و مکان قرار می‌گیرند. ترتیب این اجزا کاملاً ثابت نیست، اما با شناخت الگوهای معمول می‌توانید جمله‌هایی روشن‌تر و طبیعی‌تر بسازید.
32. واژه‌های منفی‌ساز در آلمانی واژه‌هایی مانند nie، niemand و nichts مشخص می‌کنند که زمان، شخص یا چیز را نفی می‌کنیم. در این درس، شکل‌ها و جایگاه این واژه‌ها، تفاوت نفی کامل با kaum و ساختار weder … noch را یاد می‌گیرید.
33. بیان شدت با sehr، ziemlich، zu، genug و ganz با واژه‌هایی مانند sehr، ziemlich، zu، genug و ganz نشان می‌دهیم یک ویژگی چقدر قوی یا برای هدفی کافی است. تفاوت این واژه‌ها فقط در شدت نیست؛ جایگاه آن‌ها و قضاوت گوینده درباره‌ی مناسب‌بودن وضعیت هم اهمیت دارد.
34. اسم‌سازی با پسوندهای -ung، -heit، -keit، -er و -in با افزودن پسوند به بسیاری از فعل‌ها و صفت‌های آلمانی می‌توان اسم ساخت. شناخت پسوندهای -ung، -heit، -keit، -er و -in به شما کمک می‌کند معنی، Genus (جنس دستوری) و شکل جمع بسیاری از اسم‌ها را بهتر تشخیص دهید.
35. عددها: کسر، درصد، ترتیب و مقدار برای بیان تاریخ، سهم، تخفیف و مقدار خرید، دانستن عددهای اصلی کافی نیست. در این درس یاد می‌گیرید عددهای ترتیبی چگونه صرف می‌شوند و کسرها، درصدها و واحدهای مقدار چگونه در جمله به کار می‌روند.