مبحث‌های سطح B2
  1. آرزوها و شرط‌های غیرواقعی در حال و گذشته
  2. مقایسه‌ی غیرواقعی با als ob و als wenn
  3. جمله‌های شرطی بدون wenn
  4. Konjunktiv I و نقل‌قول غیرمستقیم
  5. Zustandspassiv در آلمانی
  6. جایگزین‌های Passiv در آلمانی
  7. Passiv بی‌فاعل و فعل‌های مجهول‌ناپذیر
  8. Futur II و بیان حدس در آلمانی
  9. Modalverben برای حدس و نقل ادعا
  10. جمله‌های تقابلی با während و statt dass
  11. جمله‌های بیان روش و نبودِ همراهی در آلمانی
  12. Relativsätze پیشرفته: حرف اضافه، مالکیت، was و wo
  13. ساخت‌های مصدری: هدف، حذف و جایگزینی
  14. مرور رابط‌ها: علت، نتیجه، تقابل و شرط
  15. حروف اضافه‌ی علّت و وسیله با Genitiv
  16. اسمی‌سازی و بازگردانی به ساختار فعلی
  17. ترکیب‌های اسم و فعل در آلمانی
  18. گسترش اسم با اضافه، حرف اضافه و Relativsatz
  19. پارتیکل‌های لحن در آلمانی: doch، mal، eben، halt، ja، schon
  20. قیدهای جمله و نگرش گوینده
  21. پیشوندهای جداشدنی و جدانشدنی فعل
  22. صرف صفت پس از viele، alle، einige، manche و solche
  23. ضمیرهای ویژه: derselbe، derjenige و selbst
  24. چیدمان دقیق جمله و قاب فعلی در آلمانی

اسمی‌سازی و بازگردانی به ساختار فعلی

Nominalisierung یعنی بیان یک عمل، ویژگی یا رابطه با ساختار اسمی؛ Verbalisierung مسیر برعکس، یعنی بیان همان محتوا با فعل است. این مهارت برای فهم متن‌های اداری و بازنویسی روشن و دقیق جمله‌ها کاربرد دارد.

چه چیزی تغییر می‌کند؟

در Nominalisierung، یعنی «اسمی‌سازی»، محتوایی که با فعل یا صفت بیان شده است، به مرکزیت یک اسم بازسازی می‌شود. در Verbalisierung، یعنی «بازگردانی به ساختار فعلی»، از عبارت اسمی دوباره جمله می‌سازیم. هدف فقط عوض‌کردن یک واژه نیست؛ باید رابطه‌ی اجزای جمله هم حفظ شود.

  • Die Verwaltung prüft den Antrag. یعنی «اداره درخواست را بررسی می‌کند.»
  • die Prüfung des Antrags durch die Verwaltung یعنی «بررسی درخواست توسط اداره».

عبارت دوم به‌تنهایی جمله‌ی کامل نیست؛ فعل صرف‌شده ندارد. برای ساختن جمله می‌توان گفت: Die Prüfung des Antrags dauert lange. یعنی «بررسی درخواست زمان زیادی می‌برد.»

اسم را چگونه می‌سازیم؟

یک راه بسیار پرکاربرد، اسمی‌کردن Infinitiv (مصدر) است. Infinitiv با حرف بزرگ نوشته می‌شود و جنس خنثی دارد: das Lernen یعنی «یادگیری». این اسم‌ها معمولاً فعالیت را به‌صورت کلی بیان می‌کنند و در این کاربرد اغلب جمع ندارند.

راه دیگر، استفاده از اسم واژگانیِ مربوط به فعل است: anmelden → die Anmeldung یعنی «ثبت‌نام‌کردن ← ثبت‌نام» و ankommen → die Ankunft یعنی «رسیدن ← ورود». پسوند -ung پرکاربرد است، اما نمی‌توان آن را آزادانه به هر فعلی افزود. جنس و شکل جمع اسم را نیز باید یاد گرفت؛ مثلاً die Anmeldung در جمع die Anmeldungen می‌شود.

برای ویژگی‌ها هم اسم‌هایی مانند die Sicherheit به معنی «ایمنی» و die Pünktlichkeit به معنی «وقت‌شناسی» داریم. صفت می‌تواند مستقیماً نیز اسم شود؛ مانند etwas Wichtiges به معنی «چیزی مهم». این نوع اسم همچنان پسوند صرف صفت می‌گیرد.

فاعل و مفعول کجا می‌روند؟

در اسمی‌سازی، نقش‌های معنایی حفظ می‌شوند، ولی شکل دستوری آن‌ها تغییر می‌کند. در این بخش با Genitiv، Akkusativ و Dativ سروکار داریم.

مفعول مستقیم اغلب به وابسته‌ی Genitiv اسم تبدیل می‌شود: den Vertrag verlängern → die Verlängerung des Vertrags یعنی «قرارداد را تمدیدکردن ← تمدید قرارداد». فاعل نیز می‌تواند وابسته‌ی Genitiv یا ملکی شود: die Ankunft der Gäste یعنی «ورود مهمان‌ها» و ihre Ankunft یعنی «ورود آن‌ها».

اگر انجام‌دهنده و موضوع عمل هر دو ذکر شوند، برای شفافیت اغلب از durch با Akkusativ استفاده می‌کنیم. بااین‌حال، هر وابسته‌ی Genitiv لزوماً انجام‌دهنده نیست؛ معنای فعل و بافت تعیین‌کننده‌اند.

حرف اضافه هم همیشه ثابت نمی‌ماند: jemandem helfen → die Hilfe für jemanden یعنی «به کسی کمک‌کردن ← کمک به کسی». بنابراین، اسم را همراه با الگوی وابسته‌هایش یاد بگیرید.

رابطه‌ی دو جمله را به حرف اضافه تبدیل کنیم

هنگام تبدیل آن به عبارت اسمی، معمولاً Konjunktion (حرف ربط) با حرف اضافه جایگزین می‌شود. مثلاً رابطه‌ی علت با weil می‌تواند به wegen یا aufgrund تبدیل شود؛ در نوشتار معیار، این دو را معمولاً با Genitiv به کار می‌بریم. رابطه‌ی خلاف انتظار با obwohl اغلب به trotz تبدیل می‌شود.

برای زمان، تفاوت معنا مهم است: bevor معمولاً با vor، nachdem با nach و während با während بازنویسی می‌شود. اما während ممکن است معنای تقابل هم داشته باشد؛ در آن صورت نباید آن را مکانیکی به عبارت زمانی تبدیل کرد.

برای روش انجام کار از durch، برای نبودن یک عمل از ohne و برای هدف غالباً از zu یا für استفاده می‌کنیم. انتخاب نهایی به اسم و معنای Nebensatz (جمله‌ی وابسته) است، نه فقط به Konjunktion.

از عبارت اسمی دوباره جمله بسازیم

ابتدا فعل مناسب را پیدا کنید، سپس مشخص کنید چه کسی عمل را انجام می‌دهد و چه چیزی موضوع آن است. عبارت die Kontrolle der Unterlagen یعنی «بررسی مدارک»، اما انجام‌دهنده را مشخص نمی‌کند. اگر او معلوم نباشد، Passiv (ساخت مجهول) یا فاعل عمومی مناسب‌تر از افزودن یک شخص خیالی است.

در بازگردانی، زمان، منفی‌بودن و Modalverb (فعل وجهی) را نیز کنترل کنید. اسم‌ها به‌تنهایی زمان دستوری ندارند؛ بنابراین زمان جمله را باید از بافت گرفت. عبارت bei einer Ablehnung یعنی «در صورت ردشدن»، بسته به بافت می‌تواند شرط را برساند، نه صرفاً زمان را.

اگر Nebensatz را اول بیاورید، فعل صرف‌شده‌ی Hauptsatz (جمله‌ی اصلی) بلافاصله پس از ویرگول می‌آید. درون Nebensatz نیز فعل صرف‌شده معمولاً در پایان قرار می‌گیرد.

چگونه معنا را دقیق نگه داریم؟

اسم‌های مرتبط همیشه هم‌معنیِ کامل نیستند. das Schreiben می‌تواند فعالیت نوشتن باشد، اما ein Schreiben معمولاً «یک نامه‌ی رسمی» است. اسم واژگانی گاهی نتیجه یا محصول عمل را بیان می‌کند، نه خود فرایند را.

در بازنویسی، شمار و وابسته‌ها را دوباره بررسی کنید. اسم جمع می‌تواند چند رویداد را بیان کند، درحالی‌که Infinitiv اسمی‌شده معمولاً فعالیت کلی را برجسته می‌کند. همچنین، ضمیر ملکی ممکن است مبهم باشد؛ اگر مرجع روشن نیست، نام یا گروه اسمی را نگه دارید.

کدام سبک مناسب‌تر است؟

ساختار اسمی در نامه‌های اداری، گزارش‌ها و دستورالعمل‌ها رایج‌تر است، چون اطلاعات را فشرده می‌کند. ساختار فعلی معمولاً انجام‌دهنده و روند رویداد را روشن‌تر نشان می‌دهد و در گفت‌وگو طبیعی‌تر است.

این تفاوت مطلق نیست: عبارت کوتاه nach der Arbeit به معنی «بعد از کار» در گفتار هم کاملاً عادی است. معیار خوب، تعداد اسم‌ها نیست؛ روشنی، دقت و تناسب با موقعیت است.

جدول

کاربرد ساختار فعلی ساختار اسمی نکته‌ی دستوری
Infinitiv اسمی‌شده lernen das Lernen حرف بزرگ، جنس خنثی، معمولاً بدون جمع در معنای فعالیت
اسم مشتق با جمع anmelden die Anmeldung / die Anmeldungen اسم و جمع آن را جداگانه یاد بگیرید
اسم با ساخت متفاوت ankommen die Ankunft / die Ankünfte ساخت اسم همیشه قابل پیش‌بینی نیست
اسم ویژگی pünktlich sein die Pünktlichkeit اسم ویژگی جای صفت و فعل را می‌گیرد
صفت اسمی‌شده etwas ist wichtig etwas Wichtiges حرف بزرگ و پسوند صرف صفت
فاعل به وابسته‌ی Genitiv Die Gäste kommen an. die Ankunft der Gäste مهمان‌ها انجام‌دهنده‌اند
مفعول به وابسته‌ی Genitiv den Vertrag verlängern die Verlängerung des Vertrags قرارداد موضوع عمل است
بیان انجام‌دهنده و مفعول Die Verwaltung prüft den Antrag. die Prüfung des Antrags durch die Verwaltung انجام‌دهنده پس از حرف اضافه در Akkusativ است
قید به صفت die Unterlagen sorgfältig prüfen die sorgfältige Prüfung der Unterlagen صفت پیش از اسم صرف می‌شود
وابسته‌ی ملکی Sie reist ab. ihre Abreise مرجع ضمیر باید روشن باشد
حفظ حرف اضافه auf den Bus warten das Warten auf den Bus در این ترکیب حرف اضافه حفظ می‌شود
تغییر الگوی وابسته den Nachbarn helfen die Hilfe für die Nachbarn Dativ به عبارت حرف اضافه‌ای تبدیل می‌شود
علت weil die Heizung ausfällt wegen des Ausfalls der Heizung / aufgrund des Ausfalls der Heizung در نوشتار معیار معمولاً Genitiv
خلاف انتظار obwohl es regnet trotz des Regens Genitiv
پیش از رویداد bevor der Kurs beginnt vor Beginn des Kurses حرف اضافه با Dativ
پس از رویداد nachdem der Kurs zu Ende gegangen ist nach dem Ende des Kurses حرف اضافه با Dativ
هم‌زمانی während wir essen während des Essens در ساختار اسمی Genitiv
نقطه‌ی آغاز زمانی seitdem der Kurs begonnen hat seit Beginn des Kurses حرف اضافه با Dativ
حد پایانی زمانی bis der Kurs beginnt bis zum Beginn des Kurses ترکیب با حرف اضافه‌ای که Dativ می‌گیرد
شرط falls ein Problem auftritt bei einem Problem حرف اضافه با Dativ؛ شرط باید از بافت روشن باشد
روش indem sie die Daten vergleicht durch den Vergleich der Daten حرف اضافه با Akkusativ
نبودن عمل ohne dass jemand hilft ohne Hilfe حرف اضافه با Akkusativ
جایگزینی عمل statt dass wir telefonieren statt eines Telefongesprächs در این ساختار Genitiv
هدف um die Kosten zu senken zur Senkung der Kosten ترکیب حرف اضافه و Artikel در Dativ
تقابل während die alte Wohnung laut war im Gegensatz zur alten Wohnung فقط وقتی رابطه تقابلی است، نه زمانی

مثال‌ها

Wenn ich morgens regelmäßig lese, kann ich mich danach besser konzentrieren.

وقتی صبح‌ها به‌طور منظم مطالعه می‌کنم، بعد از آن می‌توانم بهتر تمرکز کنم.

فعل lese فعالیت را با فاعل مشخص بیان می‌کند.

Durch regelmäßiges Lesen am Morgen kann ich mich danach besser konzentrieren.

با مطالعه‌ی منظم در صبح می‌توانم بعد از آن بهتر تمرکز کنم.

Infinitiv اسمی‌شده‌ی Lesen حرف بزرگ دارد؛ رابطه در این بازنویسی به‌صورت روش بیان شده است.

Dass unsere Kollegin immer pünktlich ist, erleichtert die Planung unserer Besprechungen.

اینکه همکار ما همیشه وقت‌شناس است، برنامه‌ریزی جلسه‌هایمان را آسان‌تر می‌کند.

یک Nebensatz، فاعلِ فعل erleichtert است.

Die ständige Pünktlichkeit unserer Kollegin erleichtert die Planung unserer Besprechungen.

وقت‌شناسی همیشگی همکارمان برنامه‌ریزی جلسه‌هایمان را آسان‌تر می‌کند.

ویژگی با اسم Pünktlichkeit بیان شده و صاحب ویژگی وابسته‌ی Genitiv است.

Weil die Heizung ausgefallen war, mussten wir gestern den Hausmeister anrufen.

چون سیستم گرمایش از کار افتاده بود، دیروز مجبور شدیم به سرایدار زنگ بزنیم.

Nebensatz هم علت و هم تقدم زمانیِ خرابی را نشان می‌دهد.

Wegen des Ausfalls der Heizung mussten wir gestern den Hausmeister anrufen.

به‌دلیل خرابی سیستم گرمایش، دیروز مجبور شدیم به سرایدار زنگ بزنیم.

پس از wegen از Genitiv استفاده شده؛ تقدم زمانی دیگر صریح نیست.

Indem die Sachbearbeiterin die Unterlagen sorgfältig prüft, vermeidet sie spätere Rückfragen.

کارمند مسئول با بررسی دقیق مدارک از پرسش‌های بعدی جلوگیری می‌کند.

indem روش انجام کار را بیان می‌کند، نه هدف آن را.

Durch die sorgfältige Prüfung der Unterlagen vermeidet die Sachbearbeiterin spätere Rückfragen.

کارمند مسئول از طریق بررسی دقیق مدارک از پرسش‌های بعدی جلوگیری می‌کند.

قید به صفتِ صرف‌شده تبدیل شده و مفعول در قالب der Unterlagen آمده است.

اشتباه‌های رایج

  • اشتباه: Das lernen fällt mir heute schwer. — درست: Das Lernen fällt mir heute schwer. — Infinitiv اسمی‌شده با حرف بزرگ نوشته می‌شود.
  • اشتباه: Wegen die Reparatur bleibt der Aufzug heute außer Betrieb. — درست: Wegen der Reparatur bleibt der Aufzug heute außer Betrieb. — Akkusativ پس از این حرف اضافه درست نیست؛ در اینجا از Genitiv استفاده می‌کنیم.
  • اشتباه: Die Prüfung den Antrag dauert mehrere Tage. — درست: Die Prüfung des Antrags dauert mehrere Tage. — مفعول فعل در این ساختار به وابسته‌ی Genitiv اسم تبدیل می‌شود.
  • اشتباه: Die sorgfältig Prüfung der Unterlagen braucht Zeit. — درست: Die sorgfältige Prüfung der Unterlagen braucht Zeit. — توصیف‌کننده‌ی اسم صفت است و باید صرف شود.
  • اشتباه: Weil die Heizung ausgefallen ist, wir rufen den Hausmeister an. — درست: Weil die Heizung ausgefallen ist, rufen wir den Hausmeister an. — پس از Nebensatz آغازین، فعل Hauptsatz پیش از فاعل می‌آید.

مبحث‌های مرتبط