Futur II و بیان حدس در آلمانی

یک ساختار با دو کاربرد

کاربرد نخست آن نگاه‌کردن از یک نقطه‌ی آینده به کاری است که تا آن زمان تمام شده است. در کاربرد دوم، گوینده درباره‌ی اتفاقی در گذشته حدس می‌زند؛ بنابراین، وجود واژه‌ی «آینده» در نام این زمان نباید شما را گمراه کند.

• Bis Freitag werde ich alle Unterlagen für den neuen Mietvertrag gesammelt haben. یعنی «تا جمعه همه‌ی مدارک قرارداد اجاره‌ی جدید را جمع‌آوری کرده‌ام.»
• Die Sachbearbeiterin wird Ihre Nachricht gestern wahrscheinlich schon gelesen haben. یعنی «کارمند مربوطه احتمالاً دیروز پیام شما را خوانده است.»

در مثال اول، جمعه نقطه‌ی مرجع آینده است. در مثال دوم، خواندن پیام به گذشته مربوط می‌شود، اما گوینده از وقوع آن مطمئن نیست.

ساخت فعل، مرحله‌به‌مرحله

ساخت اصلی چنین است: شکل صرف‌شده‌ی werden + Partizip II (شکل سوم فعل) + Infinitiv (مصدر) haben یا sein. Infinitiv شکل صرف‌نشده‌ی فعل است. فقط werden با شخص و شمار فاعل تغییر می‌کند؛ دو بخش دیگر ثابت می‌مانند.

• با haben: werde die Unterlagen geprüft haben، یعنی «مدارک را بررسی کرده خواهم بود».
• با sein: werde am Ziel angekommen sein، یعنی «به مقصد رسیده خواهم بود».

عبارت «کرده خواهم بود» برای دیدن ساختار مفید است، اما ترجمه‌ی طبیعی فارسی همیشه به همین شکل نیست. مثلاً در جمله‌ای با «تا فردا»، اغلب از «تمام کرده‌ام» استفاده می‌کنیم. صرف کامل هر دو الگو در جدول آمده است.

انتخاب Hilfsverb (فعل کمکی)

انتخاب haben یا sein درست مانند Perfekt (گذشته‌ی نقلی) آلمانی، است. بیشتر فعل‌ها با haben می‌آیند؛ از جمله فعل‌های دارای مفعول مستقیم و فعل‌های بازتابی مانند sich vorbereiten به معنی «آماده‌شدن».

فعل‌های بیانگر جابه‌جایی یا تغییر وضعیت معمولاً با sein ساخته می‌شوند؛ مانند ankommen به معنی «رسیدن» و einschlafen به معنی «به خواب رفتن». فعل‌های sein به معنی «بودن»، bleiben به معنی «ماندن» و werden به معنی «شدن» نیز این گروه را دنبال می‌کنند.

قاعده‌ی «هر حرکتی با sein» دقیق نیست. مثلاً وقتی fahren به معنی «راندن» با مفعول مستقیم به کار می‌رود، می‌تواند haben بگیرد. بهترین راه، یادگیری هر فعل همراه با شکل گذشته و Hilfsverb آن است.

کاری که تا آینده تمام شده است

در این کاربرد، پایان کار مهم است، نه صرفاً انجام آن در آینده. عبارت‌هایی مانند bis morgen یعنی «تا فردا»، bis dahin یعنی «تا آن موقع» و bis Ende des Monats یعنی «تا پایان ماه» نقطه‌ی مرجع را مشخص می‌کنند.

این ساختار می‌تواند پیش‌بینی، برنامه یا اطمینان گوینده را بیان کند؛ خودِ دستور زبان انجام کار را تضمین نمی‌کند. همچنین نباید هر جمله‌ی آینده را به Futur II تبدیل کرد: اگر فقط قصد انجام کاری را دارید، معمولاً Präsens (زمان حال) یا Futur I، یعنی آینده‌ی ساده، مناسب‌تر است. Futur II بر «تمام‌شدن تا آن زمان» تأکید دارد.

حدس درباره‌ی گذشته

برای حدس‌زدن درباره‌ی اتفاقی که قبلاً رخ داده، همین ساختار بسیار کاربردی است. قیدهایی مانند wohl به معنی «احتمالاً»، vermutlich به معنی «احتمالاً» و wahrscheinlich به معنی «به احتمال زیاد» برداشت حدسی را روشن‌تر می‌کنند، اما اجباری نیستند.

در مقابل، Futur I می‌تواند حدس درباره‌ی اکنون را بیان کند:

• Die Ärztin wird jetzt noch in einer längeren Besprechung mit dem Team sein. یعنی «احتمالاً پزشک الان هنوز در جلسه‌ای طولانی با گروه است.»
• Die Ärztin wird gestern noch mit dem gesamten Team gesprochen haben. یعنی «احتمالاً پزشک دیروز با تمام اعضای گروه صحبت کرده است.»

پس فرق اصلی اینجا آینده و گذشته نیست، بلکه حدس درباره‌ی اکنون در برابر حدس درباره‌ی گذشته است. واژه‌ی schon به معنی «قبلاً» یا «تا آن موقع» به‌تنهایی نشان‌دهنده‌ی قطعیت نیست.

جای فعل در جمله و پرسش

در جمله‌ی خبری اصلی، فعل صرف‌شده در جایگاه دوم قرار می‌گیرد و دو بخش دیگر در پایان می‌آیند. ترتیب پایانی معمولاً Partizip II + haben/sein است. در پرسش بله‌وخیر، شکل صرف‌شده‌ی werden به ابتدای جمله می‌رود.

در Nebensatz (جمله‌ی وابسته) ترتیب پایانی به صورت Partizip II + haben/sein + werden است؛ البته بخش آخر متناسب با فاعل صرف می‌شود. برای منفی‌کردن نیز جای nicht، یعنی «نه»، به بخشی بستگی دارد که نفی می‌کنید؛ آن را خودکار پس از فعل صرف‌شده نگذارید.

تفاوت گفتار و نوشتار

Futur II برای پایان‌یافتن کار در آینده، در نوشتار برنامه‌ریزی‌شده و رسمی برجسته‌تر است. در گفتار روزمره، آلمانی‌زبان‌ها اغلب از Perfekt همراه با زمان آینده استفاده می‌کنند:

• Bis morgen habe ich die Unterlagen für unseren nächsten Termin vollständig vorbereitet. یعنی «تا فردا مدارک جلسه‌ی بعدی‌مان را کاملاً آماده کرده‌ام.»

این جمله با وجود شکل گذشته، به آینده اشاره می‌کند. بااین‌حال، کاربرد حدسی Futur II در گفتار هم طبیعی است. هنگام خواندن یا شنیدن، ابتدا زمان رویداد و سپس میزان اطمینان گوینده را مشخص کنید.

جدول

مثال‌ها

Bis morgen werde ich alle Rechnungen für unsere kleine Firma bezahlt haben.

تا فردا همه‌ی صورت‌حساب‌های شرکت کوچکمان را پرداخت کرده‌ام.

پایان کار تا آینده؛ فعل bezahlen با haben ساخته می‌شود.

Bis heute Abend werden wir nach der langen Fahrt endlich angekommen sein.

تا امشب، پس از این سفر طولانی، بالاخره رسیده‌ایم.

فعل ankommen Hilfsverb sein می‌گیرد.

Wirst du bis Freitag alle Unterlagen für deinen neuen Arbeitsvertrag unterschrieben haben?

آیا تا جمعه همه‌ی مدارک قرارداد کاری جدیدت را امضا کرده‌ای؟

در پرسش بله‌وخیر، wirst در ابتدای جمله قرار دارد.

Bis zum Monatsende werde ich die Renovierung der Wohnung noch nicht abgeschlossen haben.

تا پایان ماه هنوز بازسازی آپارتمان را تمام نکرده‌ام.

ترکیب noch nicht نشان می‌دهد کار تا زمان تعیین‌شده هنوز تمام نشده است.

Der Hausmeister wird den Schaden im Treppenhaus gestern wahrscheinlich schon bemerkt haben.

سرایدار احتمالاً دیروز متوجه خرابی راه‌پله شده است.

وجود gestern و wahrscheinlich برداشت حدس درباره‌ی گذشته را روشن می‌کند.

Die Nachbarn werden wohl schon vor unserer Rückkehr aus dem Urlaub ausgezogen sein.

همسایه‌ها احتمالاً پیش از بازگشت ما از تعطیلات اسباب‌کشی کرده‌اند.

حدس درباره‌ی گذشته با wohl؛ فعل ausziehen در این معنا با sein می‌آید.

Ich hoffe, dass die Werkstatt mein Auto bis Donnerstag vollständig repariert haben wird.

امیدوارم تعمیرگاه تا پنجشنبه ماشینم را کاملاً تعمیر کرده باشد.

در Nebensatz با dass، ترتیب پایان جمله repariert haben wird است.

Die zuständige Mitarbeiterin wird Ihre Unterlagen wohl noch nicht erhalten haben, sonst hätte sie sich gemeldet.

کارمند مسئول احتمالاً هنوز مدارک شما را دریافت نکرده است، وگرنه تماس می‌گرفت.

گوینده از تماس‌نگرفتن نتیجه‌گیری می‌کند؛ این جمله گزارش یک واقعیت قطعی نیست.

اشتباه‌های رایج

• اشتباه: Bis morgen ich werde den Bericht fertig geschrieben haben. — درست: Bis morgen werde ich den Bericht fertig geschrieben haben. — عبارت زمانی جایگاه اول را گرفته است؛ فعل صرف‌شده باید در جایگاه دوم بیاید.
• اشتباه: Bis heute Abend werden wir in unserer neuen Wohnung angekommen haben. — درست: Bis heute Abend werden wir in unserer neuen Wohnung angekommen sein. — فعل ankommen با Hilfsverb sein ساخته می‌شود.
• اشتباه: Bis Freitag werde ich alle Unterlagen haben geprüft. — درست: Bis Freitag werde ich alle Unterlagen geprüft haben. — در پایان Hauptsatz، Partizip II پیش از Infinitiv Hilfsverb قرار می‌گیرد.
• اشتباه: Ich hoffe, dass sie bis morgen wird den Antrag abgeschickt haben. — درست: Ich hoffe, dass sie bis morgen den Antrag abgeschickt haben wird. — در Nebensatz با dass، فعل صرف‌شده به انتهای جمله می‌رود.

مبحث‌های مرتبط

• گذشته‌ی Perfekt با haben و sein
• صحبت درباره‌ی آینده با Präsens و Futur I
• Modalverben برای حدس و نقل ادعا