گرامر سطح B2

1. آرزوها و شرط‌های غیرواقعی در حال و گذشته Konjunktiv II (وجه التزامی نوع دوم)؛ با آن درباره‌ی موقعیت‌های خیالی، آرزوها و اتفاق‌هایی صحبت می‌کنیم که برخلاف واقعیت هستند یا احتمال وقوعشان کم است. در این درس یاد می‌گیرید فرض‌های مربوط به حال را از حسرت‌ها و شرط‌های تحقق‌نیافته‌ی گذشته جدا کنید.
2. مقایسه‌ی غیرواقعی با als ob و als wenn با als ob و als wenn می‌توانیم رفتار یا ظاهر چیزی را به موقعیتی فرضی تشبیه کنیم؛ معنای آن‌ها معمولاً «انگار که» است. در این درس یاد می‌گیرید چگونه با Konjunktiv II (وجه التزامی نوع دوم) مقایسه‌های مربوط به حال و گذشته بسازید و میزان فاصله‌ی گوینده از واقعیت را نشان دهید.
3. جمله‌های شرطی بدون wenn در آلمانی می‌توانید شرط را بدون wenn بیان کنید؛ در این حالت، فعل صرف‌شده در ابتدای جمله‌ی شرط قرار می‌گیرد. این ساخت هم برای شرط‌های واقعی و هم برای موقعیت‌های فرضی کاربرد دارد و در نوشته‌های رسمی و گفت‌وگوهای روزمره دیده می‌شود.
4. Konjunktiv I و نقل‌قول غیرمستقیم Konjunktiv I (وجه التزامی نوع اول) وجهی از فعل است که به‌ویژه برای بازگویی گفته‌ی دیگران کاربرد دارد. با آن مشخص می‌کنیم اطلاعات را از منبعی نقل می‌کنیم، بدون اینکه لزوماً درستی آن را تأیید یا رد کنیم. این ساختار در گزارش‌ها، خبرها و مکاتبات رسمی اهمیت دارد.
5. Zustandspassiv در آلمانی ساختار Zustandspassiv (مجهول حالتی) نشان می‌دهد چیزی یا کسی پس از انجام یک کار در چه وضعیتی قرار دارد. با ترکیب sein و Partizip II (شکل سوم فعل)، می‌توانید درباره‌ی آماده‌بودن مدارک، بسته‌بودن در یا رزروشده‌بودن اتاق صحبت کنید.
6. جایگزین‌های Passiv در آلمانی ساخت‌های جایگزین Passiv (ساخت مجهول) اجازه می‌دهند بدون تمرکز بر انجام‌دهنده، درباره‌ی یک کار، امکان انجام آن یا ضرورت آن صحبت کنیم. در این درس، تفاوت man، sich lassen، پسوند -bar و sein + zu را یاد می‌گیرید؛ این ساخت‌ها همیشه معنای یکسانی ندارند.
7. Passiv بی‌فاعل و فعل‌های مجهول‌ناپذیر Unpersönliches Passiv یعنی ساخت مجهولی که فاعل دستوری ندارد و توجه را به خود فعالیت معطوف می‌کند. در این درس یاد می‌گیرید چه وقت این ساخت ممکن است، es کجا می‌آید و چرا نمی‌توان هر فعلی را Passiv (ساخت مجهول) کرد.
8. Futur II و بیان حدس در آلمانی Futur II (آینده‌ی کامل)، هم برای کاری به کار می‌رود که تا زمانی در آینده تمام شده است و هم برای حدس درباره‌ی گذشته. برای تشخیص این دو معنا، باید به قیدهای زمان و موقعیت گفت‌وگو توجه کنید، نه فقط شکل فعل.
9. Modalverben برای حدس و نقل ادعا Modalverben (فعل‌های وجهی) همیشه ضرورت یا اجازه را بیان نمی‌کنند؛ گاهی نشان می‌دهند گوینده چقدر به یک خبر اطمینان دارد یا آن را از چه کسی شنیده است. در کاربرد subjektiv، یعنی کاربرد بیانگر ارزیابی گوینده، تفاوت‌هایی مانند muss، dürfte، soll و will برای فهم دقیق خبرها و گفت‌وگوها مهم‌اند.
10. جمله‌های تقابلی با während و statt dass با Adversativsätze، یعنی «Nebensätze (جمله‌های وابسته) تقابلی»، تفاوت دو وضعیت یا جایگزین‌شدن یک رفتار با رفتار مورد انتظار را بیان می‌کنیم. در این درس یاد می‌گیرید چه زمانی während و wohingegen مناسب‌اند و چگونه با statt dass یا anstatt dass معنای «به‌جای اینکه» بسازید.
11. جمله‌های بیان روش و نبودِ همراهی در آلمانی با Modalsätze، یعنی Nebensätze (جمله‌های وابسته) بیان چگونگی، توضیح می‌دهیم کاری چگونه انجام می‌شود یا بدون چه اتفاقی رخ می‌دهد. ساختارهای indem و dadurch, dass معمولاً وسیله یا روش را نشان می‌دهند؛ ohne dass و ohne … zu نبودِ یک عمل یا وضعیت همراه را بیان می‌کنند.
12. Relativsätze پیشرفته: حرف اضافه، مالکیت، was و wo در Relativsatz (جمله‌ی موصولی) درباره‌ی یک اسم یا حتی محتوای یک جمله توضیح بیشتری می‌دهیم. در این درس یاد می‌گیرید حرف اضافه و Kasus (حالت دستوری) را درست انتخاب کنید، رابطه‌ی مالکیت را نشان دهید و تفاوت کاربرد was و wo را بشناسید.
13. ساخت‌های مصدری: هدف، حذف و جایگزینی با um … zu، ohne … zu و (an)statt … zu می‌توانید هدف، انجام نشدن یک کار یا جایگزینی آن را بیان کنید. Infinitiv (مصدر) همراه با zu پس از صفت‌ها نیز برای ارزیابی کارها و بیان آمادگی یا توانایی به کار می‌رود.
14. مرور رابط‌ها: علت، نتیجه، تقابل و شرط رابط‌ها یا Konnektoren نشان می‌دهند دو بخش متن چه ارتباطی دارند: علت، نتیجه، تقابل یا شرط. برای استفاده‌ی درست، باید هم معنای رابط را بشناسید و هم بدانید پس از آن فعل کجا قرار می‌گیرد.
15. حروف اضافه‌ی علّت و وسیله با Genitiv حروف اضافه‌ی aufgrund، infolge، anhand، mithilfe و dank رابطه‌ی علّت، پیامد، مبنای بررسی یا وسیله را با یک گروه اسمی بیان می‌کنند. بیشتر آن‌ها با Genitiv می‌آیند و به شما کمک می‌کنند گزارش‌ها، توضیحات اداری و متن‌های استدلالی را دقیق‌تر بفهمید و بنویسید.
16. اسمی‌سازی و بازگردانی به ساختار فعلی Nominalisierung یعنی بیان یک عمل، ویژگی یا رابطه با ساختار اسمی؛ Verbalisierung مسیر برعکس، یعنی بیان همان محتوا با فعل است. این مهارت برای فهم متن‌های اداری و بازنویسی روشن و دقیق جمله‌ها کاربرد دارد.
17. ترکیب‌های اسم و فعل در آلمانی در Funktionsverbgefüge، یعنی «ترکیب‌های فعل پشتیبان»، اسم بخش اصلیِ معنا را بیان می‌کند و فعل بیشتر نقش دستوری دارد؛ مانند eine Entscheidung treffen به معنی «تصمیم گرفتن». این ترکیب‌ها برای فهم نامه‌های اداری، متن‌های کاری و بیان دقیق‌تر مهم‌اند، اما همیشه جایگزین بهتری برای فعل ساده نیستند.
18. گسترش اسم با اضافه، حرف اضافه و Relativsatz Attribut یعنی «وابسته‌ی اسم»: بخشی که مشخص می‌کند درباره‌ی کدام شخص، چیز یا موضوع صحبت می‌کنیم. در این درس، اسم را با Genitiv، گروه حرف اضافه‌ای و Relativsatz (جمله‌ی موصولی) گسترش می‌دهید و یاد می‌گیرید کدام ساختار برای منظورتان مناسب‌تر است.
19. پارتیکل‌های لحن در آلمانی: doch، mal، eben، halt، ja، schon واژه‌های doch، mal، eben، halt، ja و schon می‌توانند نگرش گوینده و لحن جمله را نشان دهند. این واژه‌ها معمولاً اطلاعات اصلی جمله را تغییر نمی‌دهند، اما برای فهم منظور واقعی و طبیعی صحبت‌کردن اهمیت دارند.
20. قیدهای جمله و نگرش گوینده با Satzadverbien یعنی «قیدهای جمله»، نشان می‌دهیم خبر را چگونه ارزیابی می‌کنیم یا درباره‌ی درستی آن چقدر اطمینان داریم. واژه‌هایی مانند leider، hoffentlich، vermutlich و offenbar بدون تغییر اصل خبر، نگرش گوینده را به آن اضافه می‌کنند.
21. پیشوندهای جداشدنی و جدانشدنی فعل پیشوند فعل می‌تواند هم معنی فعل و هم شیوه‌ی ساخت جمله را تغییر دهد. در این درس، پیشوندهای جدانشدنی مانند be- و ver- و پیشوندهای دوحالتی مانند über- و unter- را با توجه به تکیه، معنی و شکل‌های دستوری بررسی می‌کنیم.
22. صرف صفت پس از viele، alle، einige، manche و solche پس از واژه‌هایی مانند viele و alle، پایان صفت همیشه یکسان نیست؛ بعضی واژه‌ها با صرف قوی و بعضی با صرف ضعیف همراه می‌شوند. در این درس، الگوهای چهار حالت و تنوع مجاز پس از manche و solche را یاد می‌گیرید.
23. ضمیرهای ویژه: derselbe، derjenige و selbst با derselbe به همان شخص یا چیز اشاره می‌کنیم، با derjenige فرد یا گروه مشخصی را جدا می‌کنیم و با selbst تأکید می‌سازیم. در این درس، صرف کامل این صورت‌ها و کاربرد solcher، andere و einander را نیز یاد می‌گیرید.
24. چیدمان دقیق جمله و قاب فعلی در آلمانی با الگوی Satzklammer، یعنی «قاب فعلی»، می‌توانید جای فعل‌ها و بخش‌های دیگر جمله را دقیق‌تر تشخیص دهید. این درس نشان می‌دهد چه چیزی در Vorfeld، یعنی «پیش‌میدان»، قرار می‌گیرد و چه زمانی انتقال یک بخش به Nachfeld، یعنی «پس‌میدان»، طبیعی است.